Evaluating Some Turkish Originated Oat Genotypes for Some Agronomic Traits

Türkiye Kökenli Yulaf Genotiplerinin Bazı Tarımsal Özellikler Bakımından Değerlendirilmesi

ZİYA DUMLUPINAR,Ali TEKİN,Sevgi HEREK,ABDULKADİR TANRIKULU,TEVRİCAN DOKUYUCU,AYDIN AKKAYA

Abstract

In this study 384 Turkish originated oat genotypes obtained from different gene banks, were characterized and evaluated for agronomical traits with four commercial cultivars (Checota, Sebat, Faikbey and Seydişehir) under augmented experiment design for 2012- 2013 and 2013-2014 cropping years. Oat landraces were evaluated for stem diameter (SD), plant height (PH), panicle length (PL), vegetative period (VP), grain filling period (GFP), days to maturity (DM), grain number per panicle (GNP), grain weight per panicle (GWP), thousand kernel weight (TKW), lodging (LOD), barley yellow dwarf virus (BYDV) and single row yield (SRY) under Kahramanmaraş conditions. According to the results of field trail for two years, differences of genotypes were significant for SD, PH, PL, VP, DM, TKW and SRY. However, the components such as SD, PL, VP, GFP, DM, GNP, GWP, TKW and SRY were significantly changed for the years and year x genotype interactions were also significant for PL, VP, DM, TKW and SRY. The landraces performed better than the commercial ones for the most of the evaluated traits. The SRW ranged between 4.65 g (TL444) to 202.1 g (TL614). Moreover, the other genotypes with the higher SRY were TL708, TL714, TL734 and TL703 genotypes with 167.85, 160.25, 153.90 and 149.7 g SRY, respectively.

Özet

Farklı gen bankalarından elde edilen Türkiye kökenli 384 yerel yulaf genotipi 2012-2013 ve 2013-2014 ürün yıllarında iki yıl süreyle bazı tarımsal özellikler bakımından değerlendirilmiştir. Araştırmada 384 yerel yulaf genotipi ve 4 standart çeşit (Checota, Sebat, Faikbey ve Seydişehir) kullanılmış olup çalışmanın ekimi Augmented deneme desenine göre yapılmıştır. Yerel yulaf genotipleri Kahramanmaraş koşullarında sap kalınlığı (SK), bitki boyu (BB), salkım uzunluğu (SU), vejetatif periyot (VP), tane dolum periyodu (TDP), ekim olgunlaşma süresi (EOS), arpa sarı cücelik virüsü (ASCV), yatma oranı (Y), salkımdaki tane sayısı (STS), salkımdaki tane ağırlığı (STA), bin tane ağırlığı (BinTA) ve tek sıra verimi (TSV) gibi özellikler bakımından değerlendirilmiştir. İki yıllık ortalama verilere göre; genotipler arasındaki farklılık; SK, BB, SU, VP, EOS, BinTA ve TSV bakımından önemli olurken, genotiplerin SK, SU, VP, TDP, EOS, STS, STA, BinTA ve TSV gibi özellikleri yıllara göre önemli ölçüde değişmiştir. Yıl x genotip interaksiyonu ise SU, VP, EOS, BinTA ve TSV bakımından önemli bulunmuştur. İncelenen birçok özellik bakımından seçilen yerel genotipler standart çeşitlerden daha iyi sonuçlar vermiştir. Tek sıra verimi 4,65 g (TL444) ile 202,1 g (TL614) arasında değişmiştir. Tek sıra verimi yüksek olan diğer genotipler ise TL708, TL714, TL734 ve TL703 genotipleri olup bunların TSV'leri sırasıyla, 167,85, 160,25, 153,90 ve 149,7 g olarak belirlenmiştir.