Journals / Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 4
Basic Vegetation Characteristics of Village Pastures Connected to Mardin Province and Its Provinces
- Pages
- 406–413
- DOI
- —
Abstract
This study was carried out in 2015 with the aim of determining some vegetation characteristics of pastures of 33 villages of Mardin province and its subprovinces. Modified wheeled loop method was used in the study to determine the vegetation characteristics of these pastures. Total 132 plant species were identified by the vegetation survey. Studied pastures were dominated by 5 decreaser, 5 increaser and 122 invader species. According to the classification of species in pasture vegetation, the proportion of decreaser, increaser and invasive species were determined as 2.08%, 3.15% and 94.77%, respectively. The average plant coverage rate of surveyed pastures was 71.35%. The average proportion of legumes in botanical composition was 40.66%, the proportion of grasses was 22.82% and the proportion of other families was 36.52%. According to the results obtained from the surveys, all of the studied pastures were classified as weak. In terms of pasture health, 19 pastures were determined as problematic, 10 pastures as risky and 4 pastures as healthy. These results show that; a large number of the studied pastures are in a need of utilization with caution where the remaining parts need to be included in rehabilitation programs urgently.
Özet
Mardin ili ve ilçesine bağlı 33 köy merasının bazı vejetasyon özelliklerini belirlemek amacı ile bu çalışma 2015 yılında yapılan yürütülmüştür. Vejetasyon ölçümünde modifiye edilmiş tekerlekli lup (halka) metodu kullanılmıştır. Vejetasyon etüdü yapılan meralarda toplam 132 bitki türü tespit edilmiştir. Tespit edilen bitki türlerinin türlerin 5 tanesi azalıcı, 5 tanesi çoğalıcı ve 122 tanesinin de istilacı olduğu belirlenmiştir. Botanik kompozisyonda azalıcılar, çoğalıcılar ve istilacı türlerin oranları sırasıyla %2.08, %3.15 ve %94.77 olarak belirlenmiştir. Araştırmanın yürütüldüğü meraların bitkiyle kaplı alan oranı ortalaması %71.35’tir. Baklagillerin botanik kompozisyondaki ortalama oranı %40.66, buğdaygillerin oranı %22.82 ve diğer familya bitkilerinin oranı da %36.52 olarak tespit edilmiştir. Araştırmadan elde edilen verilere göre; çalışılan meraların tamamı ‘‘zayıf’’ mera durumu sınıfına girmiştir. Mera sağlığı açısından yapılan sınıflamada ise 19 mera ‘‘sorunlu’’, 10 mera ‘‘riskli’’ ve 4 mera ise ‘‘sağlıklı’’ olarak belirlenmiştir. Bu sonuçlara göre; çalışılan meraların büyük bir kısmı dikkatli bir şekilde kullanılmaya, diğerleri ise acilen ıslah programına dâhil edilmeye ihtiyaç duyduğu anlaşılmaktadır.