Chest trauma; analysis of 1142 cases

Abstract

Objective: To discuss the causes of trauma , pathologies due to trauma, and diagnosis and treatment methods for the patients who had attended the emergency clinic due to thoracic trauma, together with the relevant literature. We aimed to reveal that mortalitiy and morbidity could be changed according to etiology, existing pathology, concomitant injuries, health institution equipment, and approach of doctors. Material and Method: 1142 cases (839 male (73.5%), 303 female (26.5%)) have been included in the study. Thoracic trauma etiologies, pathologies, concomitant extrathoracic injuries, and treatment approaches have been analysed and discussed, accompanied by reports from different centers. Results: 914 (80%) cases had obtuse thoracic trauma and 228 (20%) cases had penetrating thoracic trauma. The most frequent etiological factor was injuries due to motor vehicle accidents (358 cases (9%)). 542 (47%) cases were admitted to thoracic surgery clinic and 487 (42%) cases were admitted to other clinics after intervention. 113 (9%) ambulatory cases were treated conservatively in the emergency clinic. The most frequent pathology was costal fracture in 409 patients (35%). In 685 (59.9%) of cases, concomitant pathology was detected. The most frequent concomitant pathology was abdominal injuries in 261 (23%) cases. In all patients with thoracic trauma, tube thoracostomy was performed in 601 (52%) cases, thoracotomy was performed in 38 (3.3%), (7% in patients that had been admitted to the clinic) cases, and conservative treatment was given to 503 (44%) cases. Morbidity was observed in 116 (%9.6) patients and mortality in 35 (%3.1) patients. Conclusion: In thoracic trauma, morbidity and mortality are influenced by the etiology, concomitant trauma, health instutition equipment, and doctor approach.

Özet

Amaç: Toraks travması nedeniyle acil servise başvuran hastalarda; travma nedenleri, oluşan patolojiler, tanı ve tedavi yöntemleri literatür eşliğinde tartışıldı. Morbidite ve mortalitenin; etiyolojiye, oluşan patolojiye, yandaş yaralanmalara, sağlık kuruluşlarının ve hekimlerin donanım ve yaklaşım biçimlerine göre farklılık gösterebileceğini ortaya koymayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 1142 olgu alındı (839'u erkek (%73.5), 303'ü (%26.5) kadın). oraks travmalarının nedenleri, sonuçta oluşan patolojiler, eşlik eden toraks dışı yaralanmalar ve tedavi yaklaşımları incelendi, değişik merkezli yayınlar ile tartışıldı. Bulgular: Olguların 914'ü (%80) künt toraks travması, 228'i (%20) penetran toraks travması idi. En sık etiyolojik faktör motorlu araç kazalarına bağlı gelişen yaralanmalar olarak saptandı; 358 olgu (%31.3). Olgulardan 542'si (%47) acil müdahale sonrası göğüs cerrahisi kliniğinde, 487'si (%42) ise müdahale sonrası diğer kliniklerce yatırılarak izleme alınmıştı. 113 olgu (%9) ise acil serviste konservatif yaklaşımla ayaktan tedavi edilmişti. En sık görülen patoloji kot kırığı idi; 409 hasta (%35). Olguların 685 inde (%59.9) yandaş travma saptandı. En sık yandaş travma tipi 261 olgu (%23) ile abdominal yaralanmalar saptandı. Göğüs travmalı olguların 601 inde (%52) tüp torakostomi, 38 inde (%3.3) torakotomi (yatan hastalarda %7), 503'ünde (%44) ise konservatif tedavi uygulanmıştı. Morbidite 116 hastada, %9.6, mortalite ise 35 hastada %3.1 görüldü. Sonuç: Göğüs travmalarında morbidite ve mortalite olguların etiyolojisine, yandaş travmalara, etiyolojik nedenlere, sağlık kurumlarının donanımına ve hekimlerin yaklaşımlarına göre göre farklılık göstermektedir.