Mekanik ventilatörden ayırma ve ekstübasyon sonrası başarısızlık

Abstract

In the event of acute respiratory failure, invasive mechanical ventilation (IMV) is a required practice to support gas exchanges and to unload respiratory muscles. It is important to optimise the timing of effective need of IMV. Weaning is defined as the process of gradual removal of mechanical ventilation support toward spontaneous ventilation. Non-invasive ventilation (NIV) efficacy have been proved only in a selected population of patients such as people with acute-on-chronic respiratory failure (COPD exacerbation) to shorten the length of invasive mechanical ventilation, the intensive care unit (ICU) stay and to avoid intubation related complications such as VAP. The role of NIV in all the other conditions (i.e. hypoxic patients, post-surgical patients) remains unclear. In the event of unplanned extubations during the weaning period, NIV could be considered as a good option to prevent re-intubation.

Özet

Akut solunum yetmezliği durumlarında, solunum kaslarının yükünü azaltmak ve gaz değişiminin sağlanması için invaziv mekanik ventilasyon (İMV) yapılması gereken bir işlemdir. İMV’un yararlı olabilmesi için en uygun zamanlama önemlidir. Mekanik ventilatörden ayırma (weaning) işlemi mekanik ventilasyon desteğinden spontan solunuma aşamalı olarak geçme işlemidir. Noninvaziv ventilasyonun etkinliği, kronik solunum yetmezliği üzerine eklenmiş akut solunum yetmezliği gibi (örn. KOAH alevlenmesi) seçilmiş hasta gruplarında, invaziv mekanik ventilasyonda ve yoğun bakım ünitesinde kalma süresinde kısalma, ventilatörle ilişkili pnömoni (VİP) gibi entübasyonla ilişkili komplikasyonlardan korunmada etkili olduğu gösterilmiştir. Ancak NİV’un başka patolojilerdeki (örn. hipoksik hastalar, cerrahi sonrası hastalar) rolü net değildir. Weaning sırasında planlanmamış ekstübasyonlarda, yeniden entübasyonu önlemek için NİV iyi bir seçenek olarak düşünülebilir.