The role of VATS performed in awake patients for the diagnosis and the treatment of pleural effusions

Plevral efüzyonların tanı ve tedavisinde uyanık hastada yapılan VATS’ın rolü

Şule KARADAYI,Alper FINDIKÇIOĞLU,Dalokay KILIÇ,Şule AKIN,Emine Tuba CANPOLAT,Anış ARIBOĞAN,Ahmet HATİPOĞLU

Abstract

OBJECTIVE: Video-assisted thoracic surgery (VATS) is usually performed under general anaesthesia. However, some pleural and pulmonary interventions may be performed under local anaesthesia with sedation. In this study, patients who underwent VATS without general anaesthesia were evaluated to determine the benefits and safety of the procedure. MATERIAL AND METHODS: The medical records of all patients who underwent VATS with local anaesthesia and sedation between January 2007 and December 2011 were reviewed. All procedures were performed with the patient in a semi-recumbent position in an operating room. Prilocaine-HCl (20 mg/mL; 10 cc) was used for local anaesthesia. Sedation was obtained with intravenous administration of propofol (0.5 mg/kg), fentanyl (0.5-1 μg/kg) and midazolam (1-2 mg in total). RESULTS: There were 67 male and 34 female patients, ranging from 17 to 88 years of age. Most of the awake VATS procedures were performed to evaluate pleural disease (93 patients; 92.0%). Pleural biopsy and/or drainage was performed in 84 patients (83.2%), pleural biopsy/drainage with talc pleurodesis in 10 patients (9.9%), treatment of empyaema in fourpatients (4.0%), evacuation of haemothorax in two patients (1.9%) and diaphragmatic pore closure in one patient (1.0%). Of the 101 patients, 90 (89.1%) had uniport VATS and 11 (10.9%) had two-port VATS. Conversion to general anaesthesia was necessary in 4.0% of cases due to severe coughing in three patients and pleural adhesions in one patient. CONCLUSION: VATS utilising local anaesthesia and sedation is well tolerated and safe for diagnosis and treatment for pleural pathologies.

Özet

AMAÇ: Video Yardımlı Torakoskopik Cerrahi (VATS) çoğunlukla genel anestezi altında ve çift lümenli endotrakeal tüplerle yapılmaktadır. Ancak bazı plevral ve pulmoner patolojilerde hastayı genel anestezinin risklerinden korumak için sedasyon ve lokal anestezi ile VATS uygulamaları da yapılabilmektedir. Çalışmamızda sedoanaljezi ile yaptığımız VATS operasyonlarının torasik patolojilerin tanı ve tedavisindeki rolü değerlendirildi. GEREÇ VE YÖNTEMLER: Bu çalışmaya Ocak 2007-Aralık 2011 tarihleri arasındaki 5 yıllık periyodda sedasyon ve lokal anestezi ile VATS uyguladığımız 101 hasta dahil edildi. Hastaların tümü ameliyathanede ve yarı oturur pozisyonda opere edildiler. Plevra boşluğuna girmek için 11 mm çapında portlar ve 5 mm çaplı 30 derecelik torakoskop kullanıldı. Sedasyon için 0,5 mg/kg propofol, 0,5-1 μcg/kg fentanil, 1-2 mg midazolam intravenöz yoldan uygulandı. Gereğinde propofol tekrarlandı. Lokal anestezi için 10 cc prilokain HCl (20 mg/mL) uygulandı. BULGULAR: Altmış yedi erkek, 34 kadın hastanın yaşları 17 ile 88 arasında değişmekteydi. Seksen dört hastaya (%83,2) eksplorasyon, drenaj ve plevra biyopsisi; 10 hastaya (%9,9) drenaj ve plevra biyopsisine ek olarak talk plöridezis; 4 hastaya (%4) ampiyem drenajı ve fibrin debrislerin temizlenmesi, 2 (%1,9) hastaya hematom boşaltılması, 1 hastaya (%1) diafragmatik porların kapatılması işlemi uygulandı. Doksan hastaya (%89,1) tek portla VATS, 11 hastaya (%10,9) ise 2 portla VATS yapıldı. Dört hasta (%4) sedasyonla lokal anesteziyi tolere edemediği için genel anesteziye geçildi (3 hastada şiddetli öksürük ve 1 hastada plevral yapışıklıklar nedeniyle). Cerrahi komplikasyonlar nedeniyle hiçbir hastada acil torakotomi gerekmedi. SONUÇ: Sedoanaljezi ile VATS operasyonları, plevral patolojilerin tanı ve tedavisinde güvenli bir şekilde yapılabilmektedir.