Local ointment application after repair of urethra: Histopathological evaluation

Üretra onarımını takiben lokal krem uygulaması: Histopatolojik değerlendirme

Turgay AKGÜL,Ali AYYILDIZ,ERSAGUN KARAGÜZEL,Osman POLAT,Müzeyyen ASTARCI,Cankon GERMİYANOĞLU

Abstract

Objective: In this study, we aimed to evaluate the efficacy of TV and HV applications in the surgical repair of urethrocutaneous fistula following primary repair (PR) according to macroscopic and histopathological findings in rats. Materials and methods: Thirty-two Wistar Albino rats were divided into four equal groups and urethrocutaneous fistulas were created in all rats experimentally. In group P, only primary repair was performed on the rats. In group T TV ointment was applied following primary repair, and in group H HV ointment was applied to the repair regions once a day for 21 days following primary repair. In control group, no surgical repair was performed and urethrocutaneous fistula was left to spontaneous healing. The rats were then sacrificed after 21 days and penectomy materials of all groups were examined. Results: The absence of inflammation, fibrosis, necrosis, hyperemia, foreign material reaction and fistula, and the presence of neovascularization and the integrity of intraluminal and extraluminal epithelium were regarded as the healing criteria for histopathological parameters. According to scoring system, where a point was allocated to each parameter and when the healing criteria was considered, a pattern such that T=H>P>C, from good to bad, was determined. Neither hyperemia nor inflammation was observed in groups T and H. However, no significant difference was determined between groups T and H, and group P according to the total score. Conclusion: The findings of this study reflect that local applications of TV and HV ointments may play a partial role in some parts of the healing process after urethrocutaneous fistula repair.

Özet

Amaç: Bu çalışmada sıçanlarda üretrokütanöz fistülün cerrahi tedavisinde primer onarımı (PO) takiben uygulanacak lokal Triticum vulgare (TV) ve Hamamelis virginiana (HV) uygulamalarının etkinliğini makroskopik ve histopatolojik bulgular açısından değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve yöntem: Çalışmaya alınan 32 Wistar albino sıçan 4 eşit gruba ayrıldı ve tümünde deneysel üretrokütanöz fistül modeli oluşturuldu. Takiben Grup P’deki sıçanlara sadece PO uygulandı. Grup T’de PO’yu takiben onarım bölgesine lokal TV kremi ve grup H’de ise lokal HV kremi günde 1 kez 21 gün boyunca sürüldü. Kontrol grubunda cerrahi onarım uygulanmadı ve üretokütanöz fistül spontan iyileşmeye bırakıldı. Yirmi bir günün sonunda tüm sıçanlar sakrifiye edilerek penektomi materyalleri histopatolojik olarak incelendi. Bulgular: İnflamasyon, fibrozis, nekroz, hiperemi, yabancı cisim reaksiyonu, fistül varlığı, neovaskülarizasyon, damar içi ve dışı epitelyum bütünlülüğü gibi paramatreler iyileşme kriteri olarak alındı. Her parametreye 1 puanın verildiği skorlama sistemine göre toplam iyileşme sıralaması iyiden kötüye T=H>P>C şeklinde idi. Grup T ve H’de hiperemi ve inflamasyon gözlenmedi. Ancak gruplar istatistiksel olarak karşılaştırıldığında T ve H grupları ile P grubu arasında toplam skor yönünden bir fark izlenmedi. Sonuç: Bu çalışmanın bulguları primer üretrokütanöz fistül onarımını takiben TV ve HV kremlerinin lokal uygulamalarının fistül iyileşme sürecinin bazı aşamalarında kısmen de olsa rol oynayabileceğini göstermektedir.

Keywords: Sıçan, Wistar,Hamamelis,Hipospadyas,Triticum,Modeller, hayvan,Deri fistülü