Journals / Türk Üroloji Dergisi/Turkish Journal of Urology / 2005 / Cilt: 31 - Sayı: 3
Management of urological complications and diseases in renal transplant recipients
- Pages
- 427–431
- DOI
- —
Abstract
Introduction: Although rarely life-threatening, urological complications are associated with significant morbidity in the immunosuppressed patient and ultimately may be associated with long-term allograft dysfunction and loss. Urological complications of renal transplantation are relatively uncommon although the incidence differs among various. Herein therapies for urological diseases and complications which occured in renal transplant recipients were evaluated retrospectively. Materials and Methods: Between 1989 and 2004, 242 consecutive renal transplantations were performed at our center. Patterns and incidence of urological complications and therapies which were applied for these complications were investigated in these cases. The data were collected from file enrollment of patients and compared with the findings reported in the literature. No change was done in immunosuppressive protocols. Antibiotic therapy was started preoperatively and was continued according to the urine cultures and antibiograms postoperatively. Complications in the posttransplantation period such as urine leakage from ureterovesical junction, necrosis of the distal ureter, stenosis of the ureterovesical junction and lymphocele were interfered by either endoscopical or open surgical techniques under general anesthesia. Results: Between 1989 and 2004, 57 urological interferences were applied to 46 renal transplant recipients (28 male and 18 female). The mean age of recipients was 35 years (range 9-67 years). Thirty two of these patients underwent renal transplantation in our center and the others (14 patients) underwent out of our center. Twenty four operations applied for complications were performed in the posttransplantation first month. When the interference were applied, graft age ranged between 1 day and 120 months (mean 14.4±27.1). Urological complications were detected in 32 of 242 patients (13.2%), including 10 urinary fistula (4.1%) (with 1 distal ureteral necrosis), 3 ureteric stenosis (1.2%), 1 renal calculus (0.4%), 2 bladder calculus (0.8%) 15 graft nephrectomy (due to acute and chronic rejection), 3 clinically significant renal arterial stenosis (1.2%) and 8 lymphocele requiring intervention. Renal allograft rupture due to accelerated rejection was developed in one pediatric case. Conclusion: Urological complications constitute significant problems following renal transplantation. The most important aspects concerning these complications are early diagnosis and prompt treatment. Delay in diagnosis and management may lead to deterioration of renal graft function or graft loss. Most common complications seen after renal transplantations are ureterovesical fistula, ureterovesical stenosis and lymphocele formation. All urological interventions were successful if the graft nephrectomies were ignored. This shows that endoscopical and open surgical methods can be performed successfully for the therapy of urological problems occurring in patients with renal transplantation and these methods result in success. We did not find any relationship between the appearance of urological complications and the graft survival.
Özet
Merkezimizde böbrek nakli alıcılarında gelişen istenmeyen ürolojik yan etkiler ve hastalıklara uygulanan tedaviler retrospektif olarak değerlendirildi. Böbrek nakli yapılan 242 olguda görülen istenmeyen ürolojik yan etkilerin şekli, görülme sıklığı ve uygulanan tedaviler araştırıldı. Veriler hastaların dosya kayıtlarından toplanıp literatür ile karşılaştırıldı. İmmünosupresif tedavilerde değişiklik yapılmadı. Ameliyat öncesi antibiyotik tedavisine başlanarak ameliyat sonrası dönemde kültür antibiyograma göre tedaviye devam edildi. Transplantasyon sonrası ilk haftada saptanan üreterovezikal bölgeden kaçak, distal üreter nekrozu, üreterovezikal bileşke darlığı ve lenfosel gibi istenmeyen yan etkilere genel anestezi altında endoskopik veya açık cerrahi tekniğiyle müdahale edildi. Aralık 1989 ile aralık 2004 tarihleri arasında, yaşları 9 ile 67 yıl arasında değişen (ort. 35 yıl), 28'i erkek ve 18'i kadın olan 46 böbrek nakli alıcısına 57 ürolojik girişim uygulandı. Bunlardan 14'ü merkezimiz dışında, 32'si merkezimizde böbrek nakli yapılan hastalardı. İstenmeyen yan etkilere yönelik uygulanan operasyonların 24'ü transplantasyondan sonraki ilk ay içerisinde yapıldı. Hastaların müdahale esnasındak i greft yaşları 1 gün ile 120 ay (ort. 14.4±27.1) arasında değişmekteydi. Böbrek nakli sonrası görülen istenmeyen yan etkilerin çoğunluğunu üreterovezikal fistül, üreterovezikal darlık ve lenfosel oluşturdu. Greft nefrektomisi yapılanlar dışında tüm uygulanan ürolojik girişimlerde başarılı sonuçlar alındı. Bu da böbrek nakli yapılmış hastalarda gelişebilecek ürolojik problemlerin tedavisinde, gerek endoskopik gerekse açık ürolojik yöntemlerin rahatlıkla uygulanabileceğini ve başarılı sonuçlar alınabileceğini göstermekte olup, ayrıca bu istenmeyen ürolojik yan etkilerin nakledilmiş böbreğin yaşam süresini etkilemediği görüşündeyiz.