Diagnostic evaluation of infants with antenatal hydronephrosis

Abstract

Antenatal hydronephrosis (ANH) is the most common pathology during fetal life. It was shown that ANH mostly resolves spontaneously; unresolved cases can be managed effectively by means of close follow-up. However, unfortunately the number of fetuses with ANH recommended for abortion is not rare in our country. Hydronephrosis does not always mean obstruction. It is the clinician’s responsibility to correctly determine in whom obstruction is present and when obstruction will eventually lead to renal damage. Prenatal intervention is experimental in cases with ANH. Therefore postnatal close follow-up of these cases is vital. The most important goal of postnatal follow-up is to select the patients who would benefit from early surgical intervention. This review was undertaken to discuss the issues in diagnostic evaluation of neonates with antenatal hydronephrosis.

Özet

Antenatal hidronefroz (ANH) fetal dönemde en sık rastlanılan patolojidir. ANH’nın çoğunlukla spontan olarak düzeldiği gösterilmiştir; düzelmeyen olgular ise yakın izlem sayesinde başarılı bir şekilde tedavi edilebilmektedir. Bu bilgiye rağmen, maalesef ülkemizde ANH saptanması nedeniyle düşük önerilen bebeklerin sayısı az değildir. Hidronefroz her zaman obstrüksiyonla eş anlamlı değildir. Hangi olgularda obstrüksiyon olup, hangilerinde renal hasar ortaya çıkabileceğinin doğru bir şekilde değerlendirilmesi klinisyenin en önemli görevidir. ANH’lı olgularda prenatal girişimler deneysel düzeydedir. Bu nedenle ANH saptanan bebeklerin postnatal dönemde yakından izlenmeleri çok önemlidir. Postnatal dönemdeki izlemlerin en önemli amacı erken cerrahiden fayda görecek olguların belirlenebilmesidir. Bu derleme ANH saptanan bebeklerde tanısal değerlendirme prensiplerinin tartışılması için yazılmıştır.