Pubovajinal sling materyalleri ve sonuçları

Abstract

Stress urinary incontinence (SUI) is the most common type of urinary incontinence, and approximately 200 different methods have been described for its surgical management. A better understanding of the pathophysiology of SUI has led to the development of surgical therapies focused on creating a strong subu - rethral supportive layer and urethral resistance. The most important advantage of the pubovaginal sling (PVS) procedure is that it restores urethral resistance during stress maneuvers to prevent incontinence, while improving urethral coaptation at rest and allowing for spontaneous micturition. Various autologous, allograft, xenograft and synthetic materials have been used for the PVS. The autologous PVS procedure for the treatment of SUI offers the highest success rate and is the most commonly used PVS surgical method. Unlike xenograft and allograft materials, the autologous procedure does not result in a tissue reaction and is associated with a low rate of material-related complications.

Özet

Stres üriner inkontinans (SÜİ) en yaygın üriner inkontinans tipidir ve cerrahi tedavisinde yaklaşık 200den fazla yöntem tarif edilmiştir. SÜİın patofizyolojisinin daha iyi anlaşılmasıyla, cerrahi tedavilerin geliştirilmesinde güçlü subüretral destek tabakasına ve üretral dirence odaklanılmıştır. Pubovajinal sling (PVS) yönteminin en önemli avantajı, istirahat halinde üretral koaptasyonu iyileştirirken ve spontan işemeye izin verirken, stres manevraları esnasında inkontinansa önlemek için üretral direncin yeniden kazanılmasıdır. Çeşitli otolog, allogreft, xenogreft, ve sentetik materyaller PVS için kullanılmaktadır. Otolog PVS prosedürü, PVS cerrahisinde en sık uygulanan yöntem olup, en yüksek başarı oranları bu yöntemle elde edilmektedir. Xenogreft ve allogreftlerin tersine, otolog materyaller doku reaksiyonuna yol açmaz ve materyalle ilgili komplikasyon oranı çok düşüktür.