Effects of chronic renal failure and hemodialysis on serum PSA, free PSA, free/total PSA ratios

Kronik böbrek yetmezliği ve hemodiyalizin serum tPSA, sPSA ve s/tPSA düzeylerine etkisi

Abstract

Little is known of the impact of hemodialysis on serum total (tPSA) and free PSA (fPSA) levels. We prospectively studied the impact of hemodialysis with low-flux membranes on serum tPSA, fPSA and free/total PSA (f/tPSA) ratios. A total of 46 men under chronic hemodialysis treatment were included. tPSA, fPSA, f/t PSA were measured before and after the dialysis with low-flux membranes in the serum and in the dialysis ultrafiltrate. The control group consisted of 216 healthy male individuals. There were no statistically significant difference between the serum levels of tPSA and fPSA in hemodialysis patients and controls (p>0.05 and p>0.05, respectively). However, f/tPSA ratios of hemodialysis patients were significantly higher than those in controls (45.4$\pm$18.1 and 32.12$\pm$16, respectively; p<0.0001). Although, there was a statistically significant increase of mean tPSA and fPSA levels before and after dialysis (before 1.15$\pm$1.0 ng/mL versus 1.4$\pm$1.2 ng/mL; p<0.0001 and before 0.44$\pm$0.29 ng/mL versus 0.54$\pm$0.36 ng/mL; p<0.0001, respectively), there was no statistically significant difference between mean f/tPSA before and after dialysis (before 45.41$\pm$18.1% versus 44.7$\pm$16.5%; p=0.746). Neither tPSA nor fPSA could be shown in the ultrafilrate of any hemodialysis patients. PSA molecules are not eliminated by hemodialysis with low-flux membranes. Serum tPSA, fPSA and f/tPS A are reliable parameters in the evaluation of patients in chronic hemodialysis with low-flux membranes.

Özet

Hemodializin serum total PSA ve serbest PSA düzeylerine etkisi az bilinen bir konudur. Bu çalışmada low-flux membranlarla yapılan hemodiyaliz işleminin serum tPSA, sPSA ve s/tPSA düzeylerine etkisi prospektif olarak değerlendirilmiştir. Kasım 1999 ve Ocak 2000 tarihleri arasında son dönem böbrek yetmezliği sebebiyle kronik diyaliz tedavisi altında bulunan 46 erkek hasta bu çalışmaya dahil edilmiştir. Serum tPSA, sPSA ve s/tPSA düzeyleri low-flux ' membranlarla yapılan hemodiyaliz işleminden hemen önce ve 10 dakika sonra çalışılmıştır. Ayrıca tüm hastaların diyaliz ultrafiltratlarında da tPSA ve sPSA düzeyleri ölçülmüştür. Kontrol grubu, 216 sağlıklı erkek bireyden oluşturulmuştur. Hemodiyaliz hastalarının ve kontrol grubunun serum tPSA ve sPSA değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunamamıştır (Sırasıyla p>0.05 ve p>0.05). Fakat s/tPSA değerleri hemodiyaliz hastalarında kontrol grubuna göre daha yüksek bulunmuştur (Sırasıyla 45.4$\pm$18.1 ve 32.12$\pm$16; p<0.0001). Ortalama tPSA ve sPSA değerlerinde hemodiyaliz sonrasında, hemodiyaliz öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı bir artış bulunurken (Sırasıyla; hemodiyaliz öncesi 1.15$\pm$1.0 ng/mL sonrası 1.4$\pm$1.2 ng/mL; p<0.0001 ve hemodiyaliz öncesi 0.44$\pm$0.29 ng/mL sonrası 0.54$\pm$0.36 ng/mL; p<0.0001), f/t PSA değerlerinde hemodiyaliz öncesi ve sonrasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunamamıştır (Hemodiyaliz öncesi %45.41$\pm$18.1 sonrası %44.7$\pm$16.5; p=0.746). Hemodiyaliz ultrafiltratlarında hem tPSA hem de sPSA gösterilememiştir. PSA molekülleri low-flux membranlarla yapılan hemodiyaliz işleminde elimine olmamaktadır. Diyaliz sonrası olan serum PSA artışlarının hastaların değerlendirilmesini etkilemediği ve hemokonsantrasyona bağlı olabileceği sonucuna varılmıştır. tPSA, sPSA ve s/tPSA low-flux membranlarla diyalize giren hastalarda kullanılabilecek güvenli parametrelerdir.

Keywords: Böbrek yetmezliği, kronik,Renal diyaliz,İleriye dönük çalışma,Prostata özgü antijen