Journals / Türk Üroloji Dergisi/Turkish Journal of Urology / 2003 / Cilt: 29 - Sayı: 1
Comprasion of gemcitabine plus cisplatin and MVAC in advanced bladder cancer
- Pages
- 31–34
- DOI
- —
Abstract
Introduction: MVAC (methotrexate/vinblastin/doxorubicin/cisplatin) regimen has been considered standard therapy for advanced bladder cancer. However, the toxicity of this regimen motivated the development of safer and effective therapy. Gemcitabine plus cisplatin (GC) is a promising new regimen in last years. Patients and Methods: We evaluated the outcomes of 36 patients with metastatic transitional cell carcinoma of the bladder who were given systemic chemotherapy between 1997 and 2002. 12 patients were treated with GC (gemcitabine lOOOmg/m2 on days 1, 8, 15; and cisplatin 70mg/m2 on day 2) and 24 patients were treated with standard MVAC every 28 days for a maximum of six cycles. One patient in GC group and 2 patients in MVAC group were underwent salvage cystectomy after chemotherapy. The mean follow-up time was 3±0.9 years (range 3 months-5 years). Results: Overall response rate was similar on both arms (GC 8.2%, MVAC 12.7%). We observed partial response in 4 patients (33%) on the GC arm and in 8 patients (33%) on the MVAC arm. 4 patients (33%) had stable disease and 3 patients (25%) had progression on the GC arm. 6 patients (25%) had stable disease and and 7 patients (29%) had progression on the MVAC arm. Side effects such as nausea, vomiting, weight loss, alopecia were similar in both arms (GC 23.1%, MVAC 29.1%). More MVAC patients, compared with GC arm had grade 3-4 ncutropenia (73.9% v 33% respectively), neutropenic fever (12.5% v0% respectively), thrombocytopenia (30% v 25% respectively) and anemia (50% v 33% respectively). Conclusions: GC provides a similar survival advantage to MVAC with a better safety profile and tolerability. We prefer this regimen for the management of patients with metastatic TCC of the bladder.
Özet
MVAC (methotrexate, vinblastin, doxorubicin ve cisplatin) kemoterapi protokolü ileri evre mesane tümörlerinin tedavisinde standart tedavi olarak kabul görmektedir. Bu protokolün belirgin toksisitesi ayın etkiye sahip ve daha güvenli protokollerin arayışına yol açmıştır ve bu amaçla gemcitabine + cisplatin (GC) son yıllarda öne çıkmıştır. 1997-2001 yılları arasında kliniğimizde metastatik transizyonel hücreli mesane tümörü saptanan ve sistemik kemoterapi uygulanan 36 olgunun sonuçlarını değerlendirdik. 12 olguya GC (gemcitabine 1000 mg/m2 1,8,15. günlerde, cisplatin 70mg/m2 2. gün IV) ve 24 olguya standart MVAC 28 günde bir, en fazla 6 kür şeklinde uygulandı. GC grubundan 1 olguya, MVAC grubundan 2 olguya kemoterapi sonrası salvage sistektomi yapıldı. Olgular ortalama 3±0.9 yıl (3 ay-5 yıl arası) takip edildi. Her iki grubta alınan tam reınisyon yanıtı benzerdi (GC %8.2, MVAC %12.7). GC grubunda 4 olguda (%33) parsiyel regresyon görülürken, MVAC grubunda 8 olguda (%33) saptandı. GC grubunda 4 olguda (%33) hastalık stabil kalırken, 3 olguda (%25) tedaviye yanıt alınamadı. MVAC grubunda stabil hastalık 6 olguda (%25), tedaviye yanıtsızlık 7 olguda (%29) görüldü. İştahsızlık, bulantı kusma kilo kaybı ve alopesi gibi tedaviye bağlı yan etkiler her iki grupta da benzer oranlarda ortaya çıktı (GC %23. l, MVAC %29.1). MVAC olgularında GC grubuna göre daha fazla grade 3-4 nötropeni (sırasıyla %73.9 ve %33), febril nötropeni (sırasıyla %12.5 ve %0), trombositopeni (sırasıyla %30 ve %25) ve anemi (sırasıyla %50 ve %33) görüldü. GC grubunda tüm olgular planlanan kür programını tamamlarken, MVAC grubundan 3 olgu yan etkilere ve genel dunun bozukluğuna bağlı olarak planlanan tedaviyi tamamlayamadı. Sonuç: GC protokolü MVAC kadar sağ kalıma katkı sağlayan, daha güvenli ve tolere edilebilen bir uygulamadır. Kliniğimizde ileri evre mesane tümörlerinin tedavisinde sistemik kemoterapi seçeneği olarak tercih edilmektedir.