Journals / Türk Üroloji Dergisi/Turkish Journal of Urology / 2004 / Cilt: 30 - Sayı: 4
Biochemical evaluation of ischemia-reperfusion injury in the rat bladder after acute urinary retention
- Pages
- 391–397
- DOI
- —
Abstract
Introduction: The aim of this study was to see the effects of ischemia-reperfusion injury on reactive oxygen species (ROS) in acute urinary retention and to determine whether these effects would be normalized by different antioxidant agents. Materials and Methods: We used 37 male Wistar Albino rats in our research. We formed five groups totally, as a combination of 1 sham, 1 retention and 3 treatment groups including 5, 8, 8 male rats in each group respectively. In the treatment groups allopurinol and/or verapamil were used. After clamping the rat penile urethra, diuresis was forced and overdistension was maintained. After 30 minutes under overdistension the rat’s bladder was emptied with 3F catheter. After reperfusion of their bladders and waiting for 30 minutes in this condition, the rats were sacrificed. Bladder tissue samples were taken and malondialdehyde (MDA) & myeloperoxidase (MPO) measurements were made. Results: In the retention group both MDA and MPO levels were increased significantly when compared with the sham group. In the treatment groups, decreases in MDA and MPO levels were found statistically important when compared with the retention group. We didn’t find any significant difference between treatment and sham group, and within the treatment groups. Conclusion: The MDA and MPO increase in the retention group show that the decompression following acute urinary retention, leads ischemia reperfusion injury in the bladder and leukocytes have a role in this injury. We found that both allopurinol and verapamil were effective in decreasing the injury and the combination of these agents, compared with the mono-treatment, didn’t make any additional benefit.
Özet
Bu çalışmanın amacı akut idrar retansiyonunda mesanede oluşan iskemi reperfüzyon hasarının reaktif oksijen metabolitleri (ROM) üzerine olan etkilerini görmek ve farklı antioksidan ajanlarla bu etkinin ne ölçüde önlenebileceğini belirlemektir. Çalışmada toplam 37 adet Wistar Albino cinsi erkek rat kullanılmıştır. Sham grubu 5 erkek rattan, retansiyon ve tedavi grupları ise 8’er erkek rattan olmak üzere toplam 5 grup oluşturulmuştur. Tedavi gruplarında allopürinol veya verapamil kullanılmıştır. Ratların penil üretrası klemplendikten sonra diürez forse edilip overdistansiyon sağlanmıştır. 30 dakika overdistansiyonda bekletildikten sonra rat mesanesi 3F kateter ile boşaltılmıştır. Reperfüze edilen mesane bu şekilde 30 dakika bekletilip ratlar sakrifiye edilmiştir. Mesane dokusu alınarak malondialdehid MDA) ve miyeloperoksidaz (MPO) ölçümü yapılmıştır. Retansiyon grubunda hem MDA hem de MPO düzeyleri sham grubuna göre anlamlı oranda artmıştır. Tedavi gruplarında MDA ve MPO düzeyleri retansiyon grubu ile karşılaştırıldığında anlamlı olarak düşük bulunmuştur. MDA ve MPO değerleri açısından tedavi grupları hem kendi içinde hem de sham grubu ile karşılaştırıldığında istatistiksel bir farklılık gözlenmemiştir. Retansiyon grubunda yükselen MDA ve MPO değerleri, akut idrar retansiyonu sonrasında yapılan dekompresyon sonucu mesanede hasar oluştuğunu ve bu hasarda lökositlerin de rolünün olduğunu göstermiştir. Hem allopürinolün hem de verapamilin oluşan hasarı azaltmada etkili olduğu, ilaçların kombine kullanımının tekli ilaç tedavisine göre ek bir katkı sağlamadığı görülmüştür.