ESWL, in pediatric patients: Our experience in the renal and ureteral stones

Çocuk hastalarda beden dışından şok dalgalarıyla taş kırma (ESWL): böbrek ve üreter taşlarındaki deneyimlerimiz

Sakıp ERTURHAN,İLKER SEÇKİNER,Ahmet ERBAĞCI,Faruk YAĞCI,MEHMET SOLAKHAN,Kemal SARICA

Abstract

Introduction: The aim of the study is to investigate our results with ESWL (Extracorporeal Shock Wave Lithotripsy) in 121 children with renal and ureteral stones. Materials and Methods: In last four years, 121 children (125 reno-ureteral units, RUU) with renal or ureteral calculi were treated with ESWL at our department. There were 39 girls and 82 boys. The patients’ ages ranged between 1-14 (mean 7.9) years. Stones were localized in calyx (n=75), renal pelvis (n=32) (Stone size 0.8-3.0 (mean 2.2) cm), and ureter (15 upper or mid-ureteral, 3 lower ureteral) (stone size 0.4-1 (0.8) cm). All procedures were performed under general anesthesia or sedation via ketamin or fentanyl. Maximal 2500 shocks and a mean of 16.5 kV energy with a PCK lithotripter (Istanbul, Turkey) were used in each session. Stones smaller than <4 mm were accepted as a clinical in-significant residual fragments (CIRF’s). We carried out plain abdominal film of kidneys, ureters and bladder (KUB) on 1st day, and excretory urography on 1st month after the procedure. Results: While the complete stone-free rate for kidney stones was 71.9%, CIRFs were observed in 12 RUU (11.2%). Clinically significant residual stones were observed in 10 RUU (9.4%) and remaining 8 (7.4%) RUU were unsuccessful. While 13 RUU (72.2%) with ureteral stones have been stone free, 5 (27.8%) were unsuccessful. Conclusion: As a minimally invasive method, ESWL was found to be safe and effective in the treatment of childhood urinary stone disease

Özet

Çalışmada 121 çocuk hastada böbrek ve üreter taşlarında beden dışı şok dalga ile taş kırma (ESWL) uygulamalarımıza ait sonuçlarımızın değerlendirilmesi amaçlandı. Son dört yıl içerisinde kliniğimize ortalama yaşı 7.9 (1-14) yıl olan 39’u kız, 82’si erkek toplam 121 hastadaki (125 renoüreteral hasta, RÜH) böbrek ya da üreter taşlarına ESWL uygulandı. 107 RÜH’de taşlar kaliks (n=75) veya böbrek pelvisi (n=32) (ortalama taş boyutu 2.2 cm), 18 RÜH’de üreter (15 üst ve orta üreter, 3 alt üreter) yerleşiminde idi (ortalama taş boyutu 0.8 cm). Uygulamaların tümü genel anestezi altında ya da fentanil/ ketamin ile sedasyon yapılarak en çok 2500 şok, ortalama 16.5 kV gücünde PCK (İstanbul, Türkiye) cihazı ile yapıldı. Hastalara ESWL sonrası 1. günde direkt üriner sistem grafisi, 1. ayda da intravenöz piyelografi ile kontrol uygulandı. <0.4 cm taşlar klinik olarak önemsiz artık taş (KÖAT) olarak kabul edildi. Böbrek taşlarında; 77 (%71.9) RÜH taştan yoksun, 12 (%11.3) RÜH’de KÖAT kalacak şekilde taştan yoksun hale gelirken 10 (%9.4) RÜH’de klinik olarak önemli artık saptanmış, 8 (%7.4) hastada ise mevcut taşlarda hiç kırılma olmamıştır. Üreter taşlarında ise, 13 RÜH’de (%72.2) taştan yoksun hale gelirken, 5 RÜH’de (%27.8) başarısız sonuç alındı. ESWL, çocukluk çağı üriner sistem taşlarında tatmin edici başarı oranları ile güvenle kullanılabilecek minimal invaziv bir tedavi yöntemidir