Nocturnal enuresis

Abstract

Introduction: Nocturnal enuresis (NE), defined as involuntary voiding during sleep, is observed in 15% of children at age 5. Development of NE is the result of a variety of factors; genetic factors and stressful early life events are the most notable. An underlying bladder dysfunction should be kept in mind in an enuretic child with daytime urinary symptoms. Behavioral approach is the first step for the management of a child with the diagnosis of primary NE. Alarm treatment is a successful and safe choice especially for the motivated parents and child. Desmopressin and imipramine are effective in the children with higher nocturnal urine volumes, but relapse rate is elevated after treatment is stopped. Imipramine is selectively recommended for a child with secondary enuresis arised from a psychogenic origin. However, severe and frequent side effects of imipramine are well known. Combination therapies and/or exercise and anticholinergic drugs to increase nocturnal bladder capacity are recommended for unsuccessfully treated children with alarm or desmopressin. The parents and child should actively participate in the choice of treatment.

Özet

Uykuda istemsiz işeme olarak tanımlanan nokturnal enürezis (NE), 5 yaşında çocukların %15’inde gözlenir. NE, başta genetik faktörler ve stres olmak üzere farklı nedenlerin oluşturduğu geniş bir spektrumun sonucudur. Gündüz semptomlu bir enüretik çocukta altta yatan bir mesane disfonksiyonu olasılığı akılda tutulmalıdır. Primer NE tedavisinde çocuğun işeme alışkanlıklarının gözden geçirilmesi ve doğru işeme alışkanlıkları kazanmasını sağlamak önemlidir. Alarm tedavisi, özellikle iyi motive olmuş ailelerde başarılı ve güvenli bir yöntemdir. Desmopresin ve imipramin gece idrar çıkışı artan çocuklarda etkindir, ancak ilaç kesildiğinde relaps riski yüksektir. İmipramin tedavisi, özellikle psikojenik nedenli sekonder enüretiklere önerilebilir. Ancak imipramine bağlı ciddi ve sık yan etkiler bildirilmiştir. Alarm veya desmopresin tedavisine yanıt alınamayan çocuklarda kombine tedaviler, nokturnal mesane kapasitesini artırıcı egzersizler ve antikolinerjik ilaçlar yararlı olabilir. Başta alarm tedavisi olmak üzere, tüm tedavi seçeneklerinde çocuk ve aile tedavi sürecine aktif katılım göstermelidirler.