Çocuk üriner sistem taş hastalığının tedavisinde klinik deneyimlerimiz

Özet

Önde gelen merkezlerde erişkinler için üriner sistem taş hastalığında açık cerrahi gerekliliği %1-3 arasında değişmektedir. Ancak çocuklarda taş hastalığının tedavisinde açık cerrahinin farklı merkezlerde olguların %15- 27'sinde gerekli olduğu bildirilmektedir. Çalışmamızda, kliniğimizde çocuk üriner sistem taş hastalarını hangi yöntemlerle tedavi ettiğimizi inceledik. Kliniğimizde, 5 yıllık süre içinde toplam 2897 üriner sistem taş hastası görüldü ve bunların 108'i (%3,7) 14 yaş ve altındaydı. Çocuk hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi ve başvuru yaşı, taşların yerleşimi, uygulanan tedavi seçenekleri ve sonuçları araştırıldı. Toplam 60 erkek ve 48 kız çocuğu (E/K: 1,25) değerlendirildi. Yaş ortalaması 9,9±4,3 (0-14 yıl arası) yıldı. Çocukların 5'i (%4,6) 0-1 yaş arası, 18'i (%16,7) 1-5 yaş arası, 40'ı (%37) 6-10 yaş arası, 45'i (%41,7) 11-14 yaş arasıydı. Taşların; 54'ü (%50) böbrekte, 44'ü (%40.7) üreterde, 11'i (%10,2) mesanede, 3'ü (%2,8) ise üretradaydı. Olguların %3.4'ünde (n:4) üriner sistemde birden fazla yerleşimde taş vardı. Genel olarak, çocukların %58,3'üne ilk tedavi olarak endoürolojik tedavi seçenekleri uygulandı. Bu endoürolojik yöntemlerin 50'si (%46,3) beden dışı şok dalgası ile taş kırma (ESWL), 6'sı (%5,5) üreteroskopi, 7'si (%6,5) perkütan nefrolitotomiydi. Açık cerrahi olguların %41,7'sinde uygulandı. Piyelolitotomi (n: 18) ve üreterolitotomi (n: 11) en sık yapılan açık cerrahi tekniklerdi. Bulgularımız endoürolojideki ilerlemelere karşın, özellikle çocuklara yönelik yetersiz ekipmanı olan merkezlerde çocuklardaki üriner sistem taş hastalığının tedavisinde açık cerrahinin önemini korumaya devam ettiği ve ESWL'nin en sık uygulanan tedavi seçeneği olduğunu göstermektedir.