The efficacy of indirect radioniclide cystography on the diagnosis of vesicoureteral reflux in children

Çocuklarda indirek radyonüklid sistografinin vezikoüreteral reflü tanısındaki etkinliği

Onur SAKALLIOĞLU,Latif DURANOĞLU,Süleyman KALMAN,Özgür KARAÇALIOĞLU,Faysal GÖK

Abstract

Introduction: Indirect Radionuclide cystography is one of the imaging techniques used for the detection of vesicoureteral reflux in children. But, the data on this topic so far is insufficient for its use in clinical practice. The aim in this study was to investigate the efficacy of indirect radionuclide cystography in clinical practice. Materials and Methods: Voiding cystoureterography and indirect radionuclide cystography results of the patients who have been followed at our center were retrospectively compared. Results: According to the results of voiding cystoureterography, vesicoureteral reflux was determined at 9 of 30 patients (30%). The sensitivity, specifity, positive and negative predictive values of indirect radionuclide cystography were established as 22.2%, 57.1%, 18.8%, and 63.1%, respectively. The statistical correlation between voiding cystoureterography and indirect radionuclide cystography results was insignificant (p>0.05). Conclusion: It was concluded that indirect radionuclide cystography did not have influence on the diagnosis of reflux in children. On going golden standard characteristic of direct cystographic techniques on VUR at near future was appreciated.

Özet

İndirek Radyonüklid Sistografi, çocuklarda vezikoüreteral reflü tespitine yönelik tanı yöntemleri arasında sayılır. Ancak tanıdaki etkinliği üzerinde klinik kanı oluşturacak yeterli veri mevcut değildir. Bu çalışma indirek radyonüklid sistografinin klinik pratikteki etkinliğinin araştırılması amacıyla planlandı. Merkezimizde takip edilen hastaların aynı dönemde yapılmış Voiding sistoüreterografi ve indirek radyonüklid sistografi sonuçları retrospektif olarak karşılaştırıldı. Voiding sistoüreterografi sonuçlarına göre incelenen 30 hastanın 9’unda vezikoüreteral reflü vardı (%30). İndirek radyonüklid sistografi duyarlılığı %22,2, seçiciliği %57,1, pozitif öngörü değeri %18,8, negatif öngörü değeri ise %63,1 olarak saptandı. Voiding sistoüreterografi ve indirek radyonüklid sistografi ile yapılan tetkik sonuçları istatistiksel olarak karşılaştırıldıklarında anlamlı bir korelasyon bulunamadı (p>0,05). İndirek radyonüklid sistografinin çocukların vezikoüreteral reflü tanısında etkin olmadığı sonucuna varıldı. Direk sistografik çalışmaların klinik pratikte altın standart olma özelliklerini yakın gelecekte koruyacağı değerlendirildi.

Keywords: Çocuk,Geriyedönük çalışma,Duyarlılık ve özgüllük,Vezikoüreteral reflü,Testlerin kestirim değeri