Epidemiology of forensic cases in a urology clinic

Abstract

Objective: In this study, we investigated the types of cases referred to urologists by judicial authorities and how the reported results affect the court results. Materials and methods: Between May 2006 and July 2010, 524 files that were sent to urology clinic by judicial authorities were investigated. Of these cases, 311 were to investigate male sexual dysfunction, 152 lower urinary system dysfunction, 22 sex determination, and 39 fertilizing ability of the patients. Results: Of 524 lawsuits, 427 were resulted, and the case file results were in line with all of the forensic medicine reports. Of 311 case files about sexual dysfunction 290 were resulted. In 49 of these patients (16.9%), a pathology that can cause erectile dysfunction was detected (p=0.41). Of 110 cases investigated for lower urinary tract dysfunction, urology reports related with the case were obtained in 98 subjects (89.1%) (p<0.001). All of the 15 cases with sex determination and 12 patients with fertilization investigation had court results that were in line with urologic reports. Conclusion: The forensic cases have started to occupy an important place in daily urological practice. Among these cases, evaluation and determining the sexual function was one of the most difficult cases. These cases should be evaluated with nocturnal penile tumescence test, and if needed, should be referred to appropriate centers for this aim.

Özet

Amaç: Bu çalışmada adli merciler tarafından ürologlara ne tür olguların yönlendirildiği ve verilen raporların mahkeme sonuçlarını nasıl etkilediği araştırılmıştır. Gereç ve yöntem: Mayıs 2006-Temmuz 2010 döneminde mahkeme celbi ile üroloji kliniğine araştırılmak üzere gönderilmiş 524 dosya incelendi. Bunların 311’i erkek cinsel fonksiyon bozukluğu araştırılması, 152’si alt üriner sistem disfonksiyonu araştırılması, 22’si cinsiyet tayini ve 39’u fertilizasyon yeteneği araştırılması amacıyla gönderilmiş hastalardı. Bulgular: Toplam 524 dosyanın 427’sinin davalarının sonuçlandığı ve dava sonuçlarının tamamının verilen adli tıp raporu doğrultusunda olduğu görüldü. Cinsel fonksiyon bozukluğu araştırılan 311 dosyadan 290’ının davası sonuçlanmıştı. Bu hastaların 49’unda (%16.9) erektil disfonksiyona neden olabilecek bir patoloji saptandı (p=0.41). Alt üriner sistem disfonksiyonu araştırılan, davası sonuçlanmış 110 dosyanın 98’inde (%89.1) dava gerekçesi ile ilişkili üroloji raporlarına ulaşılmıştır (p<0.001). Sonuçlanmış 15 cinsiyet tayini dosyasının tamamında ve fertilizasyon araştırılması sonuçlanmış 12 hastanın tamamında ürolojik raporlara uygun dava sonuçları izlenmiştir. Sonuç: Adli olgu incelemeleri günlük üroloji pratiğinde önemli bir yer işgal etmeye başlamıştır. Bu olgular arasında cinsel fonksiyon değerlendirilmesi ve karara varılması en zor olgulardır. Bu olguların nokturnal penil tümesans testi ile değerlendirilmesi ve gerektiğinde bu amaçla uygun merkezlere yönlendirilmeleri uygun olacaktır.