Yoğun bakım ünitesinde hiperglisemi

Abstract

SUMMARY Hyperglycemia is frequently encountered in the intensive care unit. In this disease, after severe injury and during diabetes mellitus homeostasis is impaired; hyperglycemia, hypoglycemia and glycemic variability may ensue. These three states have been shown to independently increase mortality and morbidity. Patients with diabetics admitted to the intensive care unit tolerate higher blood glucose values without increase of mortality. Stress hyperglycemia may occur in patients with or without diabetes and has a strong association with increased mortality in the intensive care unit patients. Insulin is the drug of choice to treat hyperglycemia in the intensive care unit. In patients with moderate hyperglycemia a basalbolus insulin concept can be used. Close glucose monitoring is of paramount importance throughout the intensive care unit stay of the patient. In the guidelines for glycemic control based on meta-analyses it was shown that a tight glycemic control does not have a significant mortality advantage over conventional treatment. Given the controversy about optimal blood glucose goals in the intensive care unit setting, it seems reasonable to target a blood glucose level around 140 mg/dL to avoid episodes of hypoglycemia and minimize glycemic variability. The closed loop system with continuous glucose monitoring and algorithm based insulin application by an infusion pump is a promising new concept with the potential to further reduce mortality and morbidity due to hyperglycemia, hypoglycemia and glycemic variability. The goal of this review was to give a brief overview about pathophysiology of hyperglycemia and to summarize current guidelines for glycemic control in critically ill patients.

Özet

ÖZET Yoğun bakım ünitesinde hiperglisemiye sıklıkla rastlanmaktadır. Hastalık durumlarında ağır hasar sonrasında ve diyabetes mellitus sürecinde homeostaz bozulur, hiperglisemi, hipoglisemi ve glisemik değişkenlik meydana gelebilir. Bu üç durumun bağımsız olarak mortalite ve morbiditeyi artırdığı gösterilmiştir. Stres hiperglisemisi diyabetik veya diyabetik olmayan hastalarda görülebilir ve yoğun bakım hastalarındaki artmış mortaliteyle güçlü ilişkiye sahiptir. Yoğun bakım ünitesinde hiperglisemi tedavisinde tercih edilen ilaç insülindir. Orta derecede hiperglisemisi olan hastalarda, bazal- bolus insülin uygulaması kullanılabilir. Metaanalizlere dayanan glisemik kontrol kılavuzlarında sıkı glisemik kontrolün konvansiyonel tedaviye kıyasla mortalitede anlamlı fayda sağlamadığı gösterilmiştir. Yoğun bakım ünitesindeki kan glukoz hedefleri tartışmalı olmakla birlikte 140 mg/dl civarında kan glukozu, hipoglisemi ataklarından kaçınmak ve glisemik değişkenliği en aza indirmek kabul edilebilir hedeflerdir. Bu derlemede hipergliseminin patofizyolojisine genel bir bakış yapılması ve kritik hastalardaki glisemik kontrol için son kılavuzların özetlenmesi amaçlanmıştır.