Evaluation of Patients with Brain Death Diagnosis and Investigation of the Effect of New Regulation on the Duration of Diagnosis

Beyin Ölümü Tanısı Alan Hastaların Değerlendirilmesi ve Yeni Yönetmeliğin Tanı Süresine Etkisinin Araştırılması

Savaş ALTINSOY,Elif Şule ÖZDEMİR,İlkay BARAN,Fatma KAVAK AKELMA,Mukaddes Tuğba ARSLAN,Julide ERGİL

Abstract

Objective: Today, the number of patients waiting for organ transplantation is increasing. The detection of brain death in a cadaveric donor is valuable and should be performed quickly. In 2014, Turkish Ministry of Health introduced new regulation on the detection of brain death. With this regulation, it was decided that the medical death that was previously diagnosed by four physicians is now unanimously diagnosed by two physicians in accordance with the evidencebased medicine rules. In this study, we aimed to determine whether the current regulation change has an effect on the duration of brain death diagnosis and the number of donors. Materials and Methods: After obtaining the approval of the local ethics committee, the data of patients diagnosed with brain death in our hospital between 2009-2018 were examined. Patients with missing files were excluded from the study. The demographic data of the patients, time of hospitalization, brain death diagnosis time, donor status, tests performed for the diagnosis, physicians named in the brain death detection report and the time of cardiac death were noted. All cases were divided into two groups as “before 2014” (group 1) and “after 2014” (group 2). Results: In this study, 118 patients were included. Nineteen (16.1%) of the patients were children ( 0.05). Intracranial hemorrhage was the most common cause of hospitalization in both groups. Conclusion: In this study, new regulation in 2014 made a positive contribution to the time of diagnosis of brain death and shortened this period in our hospital.

Özet

Amaç: Günümüzde organ nakli bekleyen hasta sayısı giderek artmaktadır. Kadaverik donör için beyin ölümü tespiti değerlidir ve hızlı bir şekilde uygulanmalıdır. 2014 yılında Sağlık Bakanlığı tarafından beyin ölümü tespitine ilişkin yeni düzenlemeler yapılmıştır. Yapılan bu düzenleme ile eskiden dört hekim tarafından tanı konulan tıbbi ölümün artık iki hekim tarafından kanıta dayalı tıp kurallarına uygun olarak oy birliği ile karar verilir hükmü getirilmiştir. Biz de bu çalışmamızda mevcut yönetmelik değişikliğinin beyin ölümü tanı süresi ve donör olma sayısı üzerine etkisinin olup olmadığını ortaya koymayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada yerel etik kurul onayı alındıktan sonra 2009-2018 yılları arasında hastanemizde beyin ölümü tanısı alan hastaların dosyaları tarandı ve elde edilen veriler kayıt edildi. Dosyasına ulaşılamayan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Hastalara ait demografik özellikler, yatış zamanı, beyin ölümü tanı zamanı, donör olma durumu, tanı aşamasında uygulanan testler, beyin ölümü tespit tutanağında ismi geçen hekimler ve kardiyak ölüm zamanı not edildi. Tüm olgular 2014 öncesi (grup 1) ve 2014 sonrası (grup 2) olacak şekilde 2 gruba ayrıldı. Bulgular: Çalışmamıza 118 hasta dahil edildi. Hastaların 19’u (%16,1) çocuk ( 0,05). Yatış tanısı bakımından intrakraniyal kanamanın her iki grupta da en sık neden olduğu görülmüştür. Sonuç: Bu çalışmada hastanemizde 2014 yılında yapılan yönetmelik değişikliğinin beyin ölümü tanı koyma süresi üzerine olumlu katkı sağladığını ve bu süreyi kısalttığını düşünmekteyiz.