Clinical evaluation and treatment results of 30 patients with necrotizing fasciitis

Nekrotizan fasiitli 30 hastanın klinik değerlendirilmesi ve tedavi sonuçları

GÜZİN YEŞİM ÖZGENEL,Selçuk AKIN,RAMAZAN KAHVECİ,SERHAT ÖZBEK,Mesut ÖZCAN

Abstract

BACKGROUND: We retrospectively evaluated patients who underwent treatment for necrotizing fasciitis within a five-year period. METHODS: Thirty patients (4 females, 26 males; mean age 55 years; range 19 to 78 years) with necrotizing fasciitis were evaluated with respect to age, sex, etiology, predisposing factors, localization of infections, culture results, and treatment methods and results. RESULTS: The most common etiologic and predisposing factors were anorectal lesions (36.7%) and diabetes (53.3%), respectively. Wound cultures yielded Pseudomonas aeruginosa in 50% of the patients. Two strains of aerobic bacteria were isolated in three patients. All patients underwent extensive surgical debridement and received antibiotic therapy. Twenty-nine patients (96.6%) required more than one debridement, with a mean of 4.5 debridements. The ensuing skin defects following debridement were reconstructed with grafts or local flaps. No complications were encountered in the postoperative period. CONCLUSIONS: Early diagnosis and treatment result in decreased morbidity and prevent mortality in necrotizing fasciitis.

Özet

AMAÇ Beş yıllık bir dönem içinde nekrotizan fasiit tanısı ile tedavi edilen olgular retrospektif olarak değerlendirildi. GEREÇ VE YÖNTEM Nekrotizan fasiit nedeniyle tedavi edilen 30 hasta (4 kadın, 26 erkek, yaş ort. 55; dağılım 19-78) yaş, cinsiyet, etyoloji, predispozan faktörler, enfeksiyon yerleşimi, kültür sonuçları, tedavi yöntemleri ve sonuçları, açısından incelendi. BULGULAR En sık karşılaşılan etyolojik faktör anorektal lezyonlar (%36.7); en sık görülen predispozan faktör ise diyabet (%53.3) idi. Yara kültürlerinde en sık Pseudomonas aeruginosa (%50) üredi. Üç olgunun yara kültüründe birden fazla aerob bakteri izole edildi. Tüm hastalara geniş cerrahi debridman ve antibiyoterapi uygulandı. Yirmi dokuz olguda (%96.6) birden fazla debridmana gerek duyuldu. Ortalama debridman sayısı 4.5 idi. Debridman sonrası açığa çıkan defekt greft ya da lokal fleplerle onarıldı. Ameliyat sonrasında hiçbir olguda komplikasyon gelişmedi. SONUÇ Mortalite ve morbiditesi yüksek olan nekrotizan fasiitte erken tanı ve tedavi yaşam kurtarıcıdır.