Anterior cruciate ligament injuries: does surgical treatment with autograft versus allograft option affect the clinical results?

Ön çapraz bağ yaralanmaları: otogreft ve allogreft seçenekleriyle cerrahi tedavi klinik sonuçları etkiler mi?

AHMET ASLAN,Özgür ÖZER,METİN LÜTFİ BAYDAR,Hüseyin YORGANCIGİL,Remzi Arif ÖZERDEMOĞLU,NEVRES HÜRRİYET AYDOĞAN

Abstract

BACKGROUND We investigated the clinical outcome of anterior cruciate ligament (ACL) reconstructions with allograft or autograft. METHODS We retrospectively evaluated 82 patients who underwent arthroscopic ACL reconstruction with anterior tibial tendon (ATT) allograft (n=52) or quadrupled hamstring tendon (QHT) autograft (n=30). The patients were assessed using the IKDC (International Knee Documentation Committee) and Lysholm knee scores and functional (one leg hop) and laxity (pivot-shift, Lachman, anterior drawer) tests. RESULTS The two groups were similar with respect to age and sex distribution, operated side, preoperative period and associated injuries (p>0.05). Results were satisfactory in both groups, but there was no statistically significant difference between the groups with respect to IKDC and Lysholm scores, functionality and ligament laxity (p>0.05). However, effusions were more frequent in the QHT group compared to the ATT group. CONCLUSION Our results suggest that differences in graft options for ACL reconstruction have no effect on the clinical outcome. Allografts with to-be-developed solutions to immune response may be a good alternative in ACL reconstruction.

Özet

AMAÇ Bu çalışmada, allogreft ya da otogreft ile ön çapraz bağ (ÖÇB) rekonstrüksiyonun klinik sonuçları araştırıldı. GEREÇ VE YÖNTEM Anterior tibial tendon (ATT) allogreft (n=52) ya da dörtlü hamstring (DHT) otogreft (n=30) ile ön çapraz bağ (ÖÇB) rekonstrüksiyonu uygulanan 82 hastanın sonuçları geriye dönük olarak değerlendirildi. Hastalar son kontrolde, Uluslararası Diz Dokümantasyon Komitesi’nin (IKDC) diz skoru ve Lysholm skoru, performans (tek bacak zıplama) ve laksite (pivot-shift, Lachman, öne çekmece) testleri ile değerlendirildi. BULGULAR İki grup arasında yaş, cinsiyet dağılımı, ameliyat edilen taraf, ameliyat öncesi süre ve eşlik eden yaralanmalar açısından farklılık yoktu (p>0,05). IKDC, Lysholm, performans ve laksite bakımndan her iki grupta da sonuçlar tatmin ediciydi ancak gruplar arasında anlamlı fark yoktu (p>0,05). Fakat, ATT allogreft grubunda DHT otogreft grubuna göre daha fazla effüzyona rastlandı. SONUÇ Bu çalışmanın sonuçları ATT allogreft ya da DHT otogreft ile ÖÇB rekonstrüksiyonunun klinik sonuçlarının benzer olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte allogreftlerde görülen immün yanıta çözümler geliştirilmesiyle ÖÇB rekonstrüksiyonunda iyi bir greft alternatifi olabileceğini düşünüyoruz.