Kaza ile yüksekten düşme sonucu oluşan iskelet yaralanmaları

Abstract

BACKGROUND Falls from height are one of the leading causes of death from unintentional injuries. METHODS We reviewed cases of musculoskeletal trauma due to fall from height, who were treated at a tertiary care hospital in Delhi over a one-year period, with respect to demographic data, site of accident, circumstances and location of fall, approximate height of fall, season, landing surface, details of skeletal and other injuries, and duration of hospital stay. RESULTS Of 1451 admissions during the period, 138 were injured due to fall from height. Thirty-seven cases were excluded. The mean age of the patients was 31.3 years. The mean height of the fall was 4.54 meters (range: 0.6-12 meters). A total of 126 fractures occurred in 101 patients: 55 in the upper limbs, 50 in the lower limbs, 14 in the spine, and 7 in the pelvis. Associated injuries included head (n=17), chest (n=9) and abdominal injuries (n=6). Ninety patients (89%) needed surgical intervention for fracture management. Eleven (10.8%) of these 101 injuries were fatal. CONCLUSION Fall from height is a potentially preventable cause of skeletal injuries, as most of the injuries sustained due to fall from height were domestic injuries and occurred due to poor dwelling units.

Özet

AMAÇ Kazayla yüksekten düşme yaralanmaları önde gelen ölüm nedenlerinden biridir. GEREÇ VE YÖNTEM Bir yıl boyunca Delhi’de 3. basamak bir hastanede, yüksekten düşmeye bağlı kas-iskelet travmalı olguların, demografik veri, kaza yeri, düşmeye ilişkin koşullar ve lokasyon, yaklaşık düşme yüksekliği, mevsim, düşme alanı yüzeyi, iskelet yaralanmaları ile diğer yaralanmaların ayrıntıları ve hastanede kalma süresi değerlendirildi. BULGULAR Hastaneye yatırılan 1451 olgunun 138’i yüksekten düşme nedeniyle yaralanmıştı. Bu olguların 37’si çalışma dışında bırakıldı. Hastaların ortalama yaşı 31,3 yıldı. Düşmelerin ortalama yüksekliği 4,54 m idi (dağılım, 0,6-12 m) idi. Elli beşi üst, 50’si alt ekstremitelerde, 14’ü omurga ve 7’si pelviste olmak üzere, 101 hastada toplam 126 kırık oluşmuştu. Eşlik eden yaralanmalar, baş (n=17), göğüs (n=9) ve karın bölgesi yaralanmalarını (n=6) içeriyordu. Doksan hastada (%89), kırık tedavisi için cerrahi girişim uygulandı, 101 yaralanmanın 11’i (%10,8), ölümle sonuçlandı. SONUÇ Yüksekten düşmeye bağlı uzun süreli yaralanmaların çoğunun evle ilgili yaralanmalar olması ve kötü konut birimlerine bağlı olarak gerçekleşmesi nedeniyle, yüksekten düşme, potansiyel olarak önlenebilir bir iskelet yaralanması nedenidir.