1993-2010 yılları arasında gerçekleşmiş ateşli silah yaralanmasına bağlı ölümler: Geriye dönük çalışma

Mehmet TOYGAR,Türker TÜRKER,Murat EROĞLU,Ümit KALDIRIM,YAVUZ POYRAZOĞLU,Yusuf Emrah EYİ,Murat DURUSU,MEHMET ERYILMAZ

Abstract

BACKGROUND: Firearm injuries (FI) are the most common cause of death among military personnel. In this study, postmortem examination and autopsy records of deaths resulting from firearm injuries recorded in the Department of Forensic Medicine of Gulhane Military Medical Academy between 1993-2010 were examined retrospectively. METHODS: We evaluated the characteristics of 153 firearm deaths accounting for 36.6% of all medical-legal autopsies. The cases included 152 men (99.3%) and 1 woman (0.7%). RESULTS: The mean age of the cases was 23.1 years (±4.7; range, 20-43 years). The manner of death was determined in all cases with 41.8% of cases identified as suicide and 39.9% as homicide. The most common sites of firearm entrance wounds were the head and neck region (n=109, 71.2%), the chest (n=26, 17%), or the abdomen (n=14, 9.2%). The type of firearm was not clear in most cases. CONCLUSION: In conclusion, complete forensic and medical records will facilitate the rapid and accurate conclusion of the legal process and will enhance future retrospective studies.

Özet

AMAÇ: Ateşli silah yaralanmaları (ASY) askeri personelin en sık ölüm sebebidir. Bu çalışmada, Gülhane Askeri Tıp Akademisi Adlı Tıp Anabilim Dalı’na 1993-2010 yılları arasında ateşli silah yaralanmasına bağlı ölümlere ait postmortem muayene ve otopsi kayıtlarının geriye dönük analizi amaçlandı. GEREÇ VE YÖNTEM: Olguların 153’ünün (%36.6) ateşli silah kaynaklı olduğu gözlendi. Olguların %99.3’ü erkek (n=152), %0.7’si kadın idi (n=1). Yaş ortalaması 23.1±4.7 yıl (20-43 yıl) idi. BULGULAR: Olgular ölüm biçimine göre değerlendirildiğinde %41.8’i intihar, %39.9’u cinayetti. En sık atesli silah giriş bölgesi sırasıyla baş-boyun 109 (%71.2), toraks 26 (%17) ve abdomen 14 (%9.2) idi. Olguların çoğunda ateşli silah tipi belli değildi. TARTIŞMA: Sonuç olarak adli ve tıbbi kayıtların tam ve düzgün tutulmasının yasal sürecin doğru ve hızlı sonuçlanmasına ve ileride yapılacak geriye dönük araştırmalarda daha doğru ve objektif sonuçların yansıtılmasına neden olacağı kanaatindeyiz.