Hepatoselüler karsinom için uygulanan radyofrekans ablasyon sonrası oluşan geç başlangıçlı diyafragma hernisinin başarılı cerrahi onarımı

Successful surgical rescue of delayed onset diaphragmatic hernia following radiofrequency ablation for hepatocellular carcinoma

Tsukasa NAKAMURA,Koji MASUDA,Rajveer Singh THATHİ,Hirotaka SAKO,Takaharu YOH,Toshimasa NAKAO,Norio YOSHİMURA

Abstract

Radiofrequency ablation (RFA) has been established as the mainstay therapy for hepatocellular carcinoma (HCC) in patients deemed unsuitable for surgical resection. However, delayed diaphragmatic hernia can occur as a result of this procedure. There have been only seven other cases reported on this complication in the literature. Considering the recent growth in the popularity of the procedure, it is predictable that the incidence of the diaphragmatic hernia, due to RFA, will definitely increase. This case report is therefore vitally important as it increases clinical awareness of this currently rare complication, which could lead to improved survival rates in these patients. This case concerns an 81-year-old Asian man with a past medical history of cirrhosis and HCC (segment IV and VIII) who presented with a delayed, right diaphragmatic hernia and strangulated ileus 18 months after his original RFA procedure. It is important to implement extra measures to limit the risk of diaphragmatic, thermal injuries when RFA is performed. In particular, gastroenterologists, surgeons and accident and emergency staff should all be aware of this complication proceed with rapid diagnosis and management when patients, who previously underwent RFA, present with acute abdominal pain

Özet

Cerrahi rezeksiyon için uygun olmadıkları düşünülen hepatoselüler karsinom (HSK) hastalarında temel tedavi olarak radyofrekans ablasyonun (RFA) rolü kanıtlanmıştır. Ancak bu işlem sonucunda geç dönemde diyafragma hernisi oluşabilmektedir. Literatürde bu komplikasyonu olan bu olgu dışında yalnızca yedi olgu bildirilmiştir. Bu işlemin popülaritesinde son zamanlarda oluşan artış göz önüne alınarak RFA'ya bağlı diyafragma hernisi insidansının kesinlikle artacağı öngörülebilir. Hastalarda bu halen nadir görülen komplikasyonla ilişkili sağkalım oranlarının iyileşmesine yol açabilen klinik farklındalığı artırdığı için bu olgu raporu yaşamsal önem taşımaktadır. Bu olgu, RFA prosedüründen 18 ay sonra geç başlangıçlı diyafragma hernisi ve boğulmuş fıtık belirtileriyle gelen, geçmişinde siroz ve HSK (IV. ve VIII. segmentler) öyküsü olan 81 yaşındaki Asyalı bir erkeğe ilişkindir. RFA uygulandığında diyafragmatik ve termal hasar riskini azaltmak için ekstra önlemler uygulamak önem taşır. Özellikle gastroenterologlar, cerrahlar, kaza cerrahisi ve acil cerrahi personeli tümüyle bu komplikasyonun farkında olmalı, daha önce RFA geçirmiş hastalar akut karın ağrısıyla geldiklerinde hızla tanı ve tedavi cihetine gitmelidir.