Journals / Uluslararası Hematoloji-Onkoloji Dergisi / 2010 / Cilt: 20 - Sayı: 1
Inoperabl küçük hücreli dışı akciğer kanserinde lökositoz, trombositoz ve serum vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) seviyesinin prognostik önemi: Vaka-kontrol çalışması
- Pages
- 14–19
- DOI
- —
Abstract
The aim of the study was to evaluate the relationship among leucocytosis, thrombocytosis and serum vascular endothelial growth factor (VEGF) levels and their prognostic value in patients with NSCLC. Fifty-five patients with histopathological and/or cytopathological diagnosed NSCLC were enrolled into the study. The patients were grouped as patients with leucocytosis (>10.000/mm3) and/or thrombocytosis (>400.000/mm3) (group 1), and others with none of them as a control group (group 2). Serum VEGF levels were measured by ELISA. Group 1 had three subgroups: patients with leucocytosis (group 1a), patients with thrombocytosis (group 1b) and patients with both of them (group 1c). Survival of the patients were analysed by Kaplan-Meier method. There was no survival difference between group 1 and 2, although there was a trend in favour of control group. The patients with higher levels of serum VEGF had a shorter survival than others who had lower levels, when the mean VEGF level of control group (206 pg/ml) was defined as cut-off value in group 1. The patients with leucocytosis and thrombocytosis had significantly higher VEGF levels when compared with control group (p= 0.022). No survival difference was observed for groups 1a, 1b and 1c when compared with control group. In conclusion, serum VEGF levels were significantly higher in patients who had leucocytosis and/or thrombocytosis although leucocytosis and/or thrombocytosis could not have been shown as a prognostic factor in patients with NSCLC. The association between serum VEGF and leucocytosis/thrombocytosis could not have been concluded as a cause or result.
Özet
Çalışmanın amacı; küçük hücreli dışı akciğer kanserinde (KHDAK) lökositoz, trombositoz ve serum vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) seviyesi arasındaki ilişkiyi ve bunların prognostik önemini araştırmaktır. Histopatolojik ve/veya sitolojik olarak KHDAK tanısı alan 55 hasta çalışmaya alınmıştır. Lökositozu (>10.000/mm3) ve/veya trombositozu (>400.000/mm3) olanlar grup 1, olmayanlar ise grup 2 olarak gruplandırılmıştır. Serum VEGF seviyeleri ELISA yöntemiyle çalışılmıştır. Grup 1; löositozu olanlar (grup 1a), tombositozu olanlar (grup 1b), her ikisi birlikte olanlar (grup 1c) olarak subgruplara ayrılmıştır. Sağkalım analizleri “Kaplan-Meier” yöntemine gore yapılmıştır. Grup 1 ve 2 arasında sağkalım farkı izlenmezken control grubunun prognozu daha iyi olma eğilimi göstermiştir. Kontrol grubunun ortalama serum VEGF düzeyi (206 pg/ml) grup 1 için sınır olarak alındığında, yüksek serum VEGF seviyesi olanların sağkalımı düşük olanlara göre daha kısa bulunmuştur. Lökositoz ve trombositozu olanlarda serum VEGF düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (p= 0.022). Grup 1a, 1b ve 1c ile control grubu arasında sağkalım farkı izlenmemiştir. Sonuç olarak, KHDAK’de lökositoz ve/veya trombositoz prognostik faktör olarak gösterilememesine rağmen lökositoz ve/veya trombositozu olanlarda serum VEGF düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. Serum VEGF düzeyi ile lökositoz/trombositoz arasındaki ilişkinin sebep mi yoksa sonuç mu olduğu netleştirilememiştir.