Opere Edilmiş Büyük Hücreli Akciğer Karsinomunda Uzun Dönem Sağkalımı Etkileyen Faktörler

Factors Effecting Long-term Survival in Operated Large Cell Carcinoma of the Lung

Abstract

The aim of this study was to evaluate of the results of the treatment of patients who underwent surgery due to large cell lung carcinoma and to analyze the variables affecting the survival outcomes. Pulmonary resections were performed on 1221 patients with pathological stages I, II, III non-small cell lung cancer between January 2003 and January 2013. A total of 85 patients (7%) who were histologically diagnosed with large cell lung carcinoma and 10 patients were excluded from the study because of operative mortality, incomplete resection, and follow-up. The records of 75 patients undergoing complete resection were evaluated in terms of demographics, survival rates, and variables affecting the survival. Seventy-one (94.7%) male and four (5.3%) female patients with a mean age of 58.1±9.8 years (range: 38 to 76 years) were included in the study. Neoadjuvant treatment was administered to four (5.3%) patients. Lobectomy was performed on 53 (70.7%) patients and 28 (37.3%) had neuroendocrine differentiation (NED) in their tumors. Median and five-year survival rates were 80.8 months and 51.1%, respectively in a mean follow-up period of 34.9±27.7 months (range: 2.4 to 91.6 months). Five-year survival rates in the groups with and without neuroendocrine differentiation were 37.8% and 57.9%, respectively, with no statistically significant difference between the groups (p=0.53). The absence of lymph node metastasis and adjuvant treatment had positive effects on survival in patients with large cell lung carcinoma who underwent resection. Although not statistically significant, neuroendocrine differentiation led to a lower survival rates.

Özet

Bu çalışmada büyük hücreli akciğer kanseri nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan hastaların tedavi sonuçlarının analiz edilmesi ve sağkalım sonuçlarına etkili değişkenlerin araştırılması amaçlanmıştır. Ocak 2003-2013 arasında 1221 hastaya evre I, II ve III küçük hücreli dışı akciğer kanseri nedeni ile lobektomi veya pnömonektomi uygulandı. Bu hastalardan 85'i (%7) histolojik olarak büyük hücreli karsinom tanısı aldı ve 10 hasta operatif mortalite, inkomplet rezeksiyon ve inkomplet izlem nedeniyle çalışma dışı bırakıldı. Komplet rezeksiyon uygulanmış 75 hastanın tıbbi kayıtları, demografik özellikleri ve sağkalım oranları ile sağkalıma etkili değişkenler açısından değerlendirildi. Çalışmaya yaş ortalaması 58.1±9.8 (38 ile 76 arası) olan 71 (%94.7) erkek ve 4 (%5.3) kadın hasta alındı. Dört hasta (%5.3) neoadjuvan tedavi aldı. Lobektomi uygulanan 53 (%70.7) hasta bulunuyordu ve 28 (%37.3) hastada nöroendokrin diferansiasyon (NED) mevcuttu. Ortalama 34,9±27.7 aylık (2,4 ile 91,6 ay arası) takipte median ve 5 yıllık sağkalım oranı 80.8 ay ve %51.1 idi. Nöroendokrin diferansiasyon saptanan ve saptanmayanlarda 5 yıllık sağkalım oranları sırası ile %37.8 ve %57.9 idi ve arada istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p=0.53). Bu çalışmada rezeke edilen büyük hücreli akciğer karsinomlu hastalarda, lenf bezi metastazının olmaması ve adjuvan tedavi uygulanımının sağkalıma etkisinin daha iyi olduğu saptandı. İstatistiksel olarak anlamlı olmasa da nöroendokrin diferansiasyon, daha kötü bir sağkalım oranı göstermiştir. Ancak lokal yayılım izlenmeyen ve adjuvan tedavi uygulanan hastalarda sağkalım sonuçlarının daha iyi olması beklenebilir.