Sovereignt,anarchy and the Rome statute

Abstract

International Criminal Court (ICC), established by the Rome Statute (Statute) signedin 1998 which started to work'in 2002, became a source of optimism in international community, since the Court has important juridical authority on preventing crimes against humanity and punishing those who commit in these crimes. Humanity was generally unable to stop those kinds of crimes in the past and unable to punish those people who were guilty. One of the main reasons for this failure was the nature of relations among sovereign states. In this respect the question Voes the Statute really curb the sovereignty of states by which ICC will become effectively applicable in the future?' is very critical. For the purpose of answering this question to a certain degree, in this essay, the Statute and ICC are reviewed; differences between national and international criminal systems are assessed. Consequently it is argued that optimism about ICC has a limited realistic ground because of the distinctive features of anarchy and national sovereignty in international system.

Özet

1998 yılında imzalanan Roma Statüsü’yle (Statü) kurulan ve 2002 yılında çalısmaya başlayan Uluslararası Ceza Mahkemesi (UCM) uluslararası toplumda bir iyimserlik havası oluşturmuştur. Zira insanlığa karsı suçların önlenmesinde ve bu suçları isleyenlerin cezalandırılmasında Mahkeme’nin önemli yetkileri bulunmaktadır. İnsanlık geçmişte bu tür suçların ortaya çıkısını çoğu zaman durduramamış ve suçluları cezalandıramamıstır. Bu başarısızlığın en önemli nedenlerinden biri egemen devletler arasındaki iliskilerin doğasıdır. Bu bağlamda ‘Statü devletlerin egemenliğini gerçekten sınırlandırıyor mu, böylece UCM gelecekte etkin olabilecek mi?’ sorusu oldukça hassastır. Bu soruyu belirli bir yere kadar cevaplandırabilmek adına bu çalışmada, Statü ve UCM gözden geçirilmiş, ulusal ve uluslararası ceza sistemleri arasındaki farklar değerlendirilmiştir. Sonuç olarak uluslararası sistemdeki anarşinin ve ulusal egemenliğin ayırıcı nitelikleri nedeniyle UCM’ye yönelik ortaya çıkan iyimserliğin gerçekçi tabanının oldukça dar olduğu iddia edilmiştir