PUBLIC PRIVATE PARTNERSHIP PROJECTS IN THE HEALTHCARE SECTOR: ARE THEY AN EXAMPLE OF ANOMALY IN THE TURKISH ARBITRATION LAW?

SAĞLIK SEKTÖRÜNDEKİ KAMU ÖZEL İŞBİRLİĞİ PROJELERİ: TÜRK TAHKİM HUKUKUNDA BİR ANOMALİ ÖRNEĞİ (Mİ)?

Abstract

Law No. 6428 and its implementation regulation govern how health facilities will be developed and operated through the public-private partnership (“PPP”) model in Turkey. Disputes arising out of the health PPP projects can be resolved by arbitration under this legislation. The said legislation, however, provides that the Turkish International Arbitration Law shall apply to the arbitration, and Turkish law shall apply to the merits of the dispute. This requirement does not, according to our opinion, comply with the arbitration regime of Turkey as well as international treaties to which Turkey is a party and the well-established international arbitration practice. Nor does it comply with the dichotomy in terms of the national and international arbitration established by the Turkish International Arbitration Law and arbitration-related provisions of the Turkish Civil Procedural Law. This is because there are specific provisions governing their sphere of application even though both the Turkish International Arbitration Law and arbitration-related provisions of the Turkish Civil Procedural Law are based on the UNCITRAL Model Law. The arbitration-related provisions of the PPP model however seem to have disregarded the said specific provisions. Furthermore, mandatory application of the Turkish International Arbitration Law and substantive laws of the Republic of Turkey may lead to some uncertainties on thepivotal elements of arbitration including applicable procedural rules, the law applicable to the validity of the arbitration agreement and the arbitrability of the dispute. In this context, this paper aims to determine the legal problems relating to the settlement of disputes arising out of the PPP contracts through arbitration and find solutions to these problems.

Özet

6428 sayılı Kanun ve bu Kanunun uygulama yönetmeliğinde bazı sağlık tesislerinin kamu özel işbirliği modeli ile yapılmasına ilişkin esaslar belirlenmiştir. Bu projeler kapsamında imzalanacak sözleşmelerden doğan uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözülmesine de imkân tanınmıştır. Ne var ki, uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözülmesi halinde mutlaka Milletlerarası Tahkim Kanunu’nun ve Türk maddi hukuk kurallarının uygulanması gerektiği hükme bağlanmıştır. Bu düzenleme Türkiye’nin tahkim rejimine, Türkiye’nin taraf olduğu milletlerarası sözleşmelere ve milletlerarası tahkim pratiğine uygun bir düzenleme değildir. Bu düzenleme ayrıca, ülkemizde milli ve milletlerarası tahkim konusunda Milletlerarası Tahkim Kanunu ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun tahkime dair hükümleri vasıtasıyla oluşturulan ikili sisteme de uygun düşmemiştir. Zira her ne kadar ikisi de UNCITRAL Model Kanun’a dayanıyor olsa da, Milletlerarası Tahkim Kanunu’nun ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun tahkime ilişkin hükümlerinin uygulama alanını belirleyen özel hükümler vardır. Kamu özel işbirliği modeline ilişkin olarak yapılandüzenleme, söz konusu özel hükümlerin göz ardı edildiği izlenimini vermektedir. Öte yandan, Milletlerarası Tahkim Kanunu’nun ve Türk maddi hukuk kurallarının uygulanmasının zorunlu tutulması, imzalanan sözleşmelerden doğan uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözülmesi sürecinde, uygulanacak yargılama kuralları, tahkim sözleşmesinin geçerliliğine uygulanacak hukuk ve tahkime elverişliliğe uygulanacak hukuk başta olmak üzere tahkim yargılamasının eksenini oluşturan bazı meselelerde belirsizlikler yaratmaya elverişlidir. Buradan hareketle, çalışmamızda kamu özel işbirliği modeli kapsamında imzalanacak sözleşmelerden doğan uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözülmesinde ortaya çıkan hukuksal sorunlar tespit edilecek ve bu sorunlara çözüm aranacaktır.