Baba ve Piç’te Elif Şafak’ın Oryantalizmi

Özet

Oryantalizm (şarkiyatçılık), yazın ve sanatta 14.yüzyıldan beri var olan bir düşünce akımıdır. Batılı yazarlar önce kafalarında hayali ve fantastik bir Doğu yaratıp ardından buralara yolculuk ederek gerçek Doğu’yu görüp tanıma fırsatı bulsalar da zamanla buralara olan ilgileri azalarak yok olur. Daha sonra, gidip gördükleri bu yerlere, yani Doğu’ya dair görüş ve düşüncelerini eserlerinde yeniden ele alarak okurlarıyla paylaşırlar. Günümüzün tanınan romancılarından Elif Şafak, yaşamı, eğitimi ve işi gereği Doğu ve Batı kültürlerini yakından tanıma fırsatı bulmuş bir yazar olarak, bu vizyonunu Baba ve Piç (2006) adlı romanında da kullanarak çağdaş Türkiye’ye dair toplumsal, kültürel ve tarihi birçok meseleyi Doğu-Batı ekseninde/karşıtlığında ele almaya çalışır. Bu çalışmada, adı geçen romanda ele alınan Türk toplumuna ve Türkiye’ye ve özgü kimi meselelerin nasıl bir oryantaliste bakış açısıyla yansıtıldığı irdelenmektedir.

Abstract

Orientalism is a current of thought existing in arts and literature since the 14th century. Western writers first told an imaginary and fantasized East, then an East which they actually travelled, gradually losing their interest as years went by. Oriental writers then took over and shared their vision of the East. Elif Shafak, successful novelist, has the peculiarity of sharing both western and oriental cultures, using this particular insight to deliver an essay on some of the contemporary problems of Turkey through her novel, The bastard of Istanbul (2006). In this article, we wish to demonstrate the author’s orientalist approach through the analysis of the themes covered in her novel.

Anahtar kelimeler: Elif Şafak, Baba ve Piç, Oryantalizme, Ermeni meselesi, Doğu-Batı ilişkileri