Determination of patients with alveol clefts by periapical and oclussal graphies at pre operative and post operative period

Alveol yarıklı hastaların operasyon öncesi ve sonrası dönemde periapikal ve oklüzal grafi ile değerlendirilmesi

Abstract

Objective: Purpose of this study was to use imaging methods which is cheaper and offering less radiation dousage instead of Computarized Tomography (CTj which is more expensive and higher radiation dousage for determination of alveol clefts. For this purpose, perapical and odussal plane X-rays are used in this study, which are widely used by dentists for diagnosis of dental pathologies. Patients and Methods: Eleven patients with unilateral alveol clefts was operated with seconder otogen iliac and allogenic cansellous bone grafts between 1998 and 2004. Bone defects was measured by NetCAD program with periapical and odussal graphies pre operatively. Bone wax was used for per operative measurement and real size has been obtained. Late period control graphies was obtained with the same rontgenograms between post operative 6 months and I year. Lost bone volume and ossification were determined. Result We think that periapical and odussal graphies are easier procedures and may be used instead of CT for follow up in alveol clefts. Additional advantages are exposure to lower doses of radiation and low prices.

Özet

Amaç Bu çalışmanın amacı, alveol yarıklarının takibinde sık kullanılan pahalı ve radyasyon dozu yüksek olan bilgisayarlı tomografi (BTj yerine daha ucuz ve daha az radyasyon veren görüntüleme yöntemleri kullanmaktır. Bunun için diş hekimleri tarafından dental patolojilerin tanısında sık kullanılan periapikal ve oklüzal grafı kullanıldı. Hastalar ve metad: 1998 - 2004 yılları arasında "tek taraflı alveol yarığı" olan 11 hasta otojen iliak ve allojenik kansellöz kemik grefti ile öpere edilmiştir. Preoperatif kemik defektler periapikal ve oklüzal grafiler çekilerek NetCAD programı ile belirlendi. Peroperatif kemik mumu ile yeniden defekt ölçümü yapılarak gerçek değer bulundu. Postoperatif 6 ay-1 yıl süresinde aynı grafılerle geç kontrol Filmleri alındı ve kemik kaybı yüzde (%) olarak ve etraf dokularla olan ossifikasyonu değerlendirildi. Sonuç: Uygulamanın kolay olması, özellikle çocukların daha az radyasyon almaları ve ekonomik olması nedeniyle alveol yarıklarının takibinde BT yerine periapikal ve oklüzal grafi kullanılabileceği kanaatindeyiz.

Keywords: Periapikal doku,Diş yuvası,Tanı teknik ve işlemleri,Tomografi, x-ışınlı bilgisayarlı,Ameliyat sonrası dönem