Evaluation of discrimination ability and mental capacities examined court case criminal children in Konya forensic medicine divisional directorateship

Konya adli tıp şube müdürlüğü'nde yapılan farik-i mümeyyizlik muayenelerinin değerlendirilmesi

Abstract

In this study, 479 criminal children were sent to Forensic Medicine Divisional Directorateship for their discrimination and mental capacities to be suited for child correction institutions. Twenty five children were out of the age range of examination of discrimination and mental capacity. Remaining 454 subjects were largely males (96.5 %). The large percentage of criminal ages were 15 (39.7 %) and 14 (33.9 %) years of age. The most attempted crime was steeling and burglary (54.4 %). Of those 96.6 % were the age of discrimination and mental capacity and knowing attempted to the crimes. Twenty subjects, although they had the ages older than 11 years old, were below the discrimination and mental capacity level. Among them two (10.0 %) were mentally retarded. Ten subjects (50.0 %) were inclined to attempt criminal temptations due to their lower socio-economic cultural type of living. Of those, six (30.0 %) of them were lacking behind the psychobiological developments and unaware of the judgement of their crimina l acts. The remaining two (10.0 %) subjects were deaf and dumb, and they were considered to have low level of discriminative ability and mental capacity. This study when compared to similar studies carried out elsewhere in Turkey, it can be concluded that the type of crime attempted and the ratio of discriminative and mental capacity were of similar.

Özet

Bu çalışmada, 1992-1997 yılları arasında Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğü'ne farik-i mümeyyizlik muayenesi için gönderilen 479 olgu retrospektif olarak incelendi. 479 olgudan 25'inin yaş sınırının farik-i mümeyyizlik muayenesi yaş sınırının dışında olduğu görüldü. Geri kalan 454 olguda, suç işlediği iddiasıyla muayeneye gönderilen çocukların büyük bir çoğunluğunun erkek (% 96.5), en sık suç işlenen yaşın 15 (% 39.7) ve 14 (% 33.9), en sık işlenen suçun hırsızlık (% 54.4) olduğu, olguların % 95.6'sının işlemiş oldukları iddia edilen suçun farik ve mümeyyizi olduklarının belirlendiği görüldü. Farik ve mümeyyiz olmadıkları belirlenen 20 (% 4.4) olgudan 2'sinde (% 10,0) zeka geriliği saptandığı, 10'unda (% 50.0) içinde bulundukları sosyo-kültürel yapı sebebiyle suçu işlemekten kaçınamayacakları, 6'sında (% 30.0) psikobiyolojik gelişimlerinin kendilerini işledikleri suçtan koruyabilecek derecede tamamlanmamış olması nedeniyle, 2 çocuğun ise sağır ve dilsiz olmalarının da etkisiyle (% 10.0) farik-i mümeyyiz olmadıklarının belirlendiği görüldü. Sonuçlar diğer bölgelerde yapılan benzer çalışmalarla karşılaştırıldı.