Journals / Selçuk Tıp Dergisi / 2017 / Cilt: 33 - Sayı: 4
Primer Enürezis Nokturnalı Çocukların Babalarında Depresyon İndeksi: Buz Dağının İhmal Edilen Kısmı
- Journal
- Selçuk Tıp Dergisi
- Pages
- 75–77
- DOI
- —
Abstract
Aim of this study was to evaluate depression level of fathers whose children have monosymptomatic primary nocturnal enuresis (pNE). Present study was a retrospective view of prospective recorded data. The multicentre study was conducted between April 2014 and August 2016, in family medicine, urology, and paediatric nephrology outpatient clinics and fathers of children with pNE were evaluated. We administered behavioural therapy with alarm device, first. Children who did not respond behavioural therapy were given oral/nasal desmopressin. World Health Organization quality of life (QoL) forms and Beck Depression inventory (BDI) were used for determining QoL and depression index of parents, respectively. A total of parents of 47 children including 21 (45%) girls and 26 (55%) boys with pNE were enrolled and evaluated before and at 6th month of the treatment. The mean age of children was 7. 4±2 .5 years. The behavioural therapy with alarm devices was successful in 29 children (61.7%). Additionally, 18 children (38.3%) received oral/nasal desmopressin. Only 3 boys were refractor to all treatments . Mean age of fathers was 29.0±2.2 years. Fathers’ BDI scores before and after children’s treatment were 17.3±9.8 and 15 .7±9.2, respectively, (p<0.001). As a conclusion, anxiety scores were high in fathers of children with pNE. Treatment modalities could develop BDI scores in fathers who have children with pNE.
Özet
Bu çalışmanın amacı, monosemptomatik primer nokturnal enürezis’li (pNE) çocukların babalarında depresyon düzeylerini değerlendirmektir. Prospektif kaydedilen verilerin retrospektif incelemesini içeren çok merkezli bu çalışma Nisan 2014 ile Ağustos 2016 tarihleri arasında aile hekimliği, üroloji ve pediyatrik nefroloji polikliniklerinde gerçekleştirildi. pNE’li çocukların babalarında tedavi öncesi ve sonrası depresyon ölçekleri değerlendirildi. pNE’li çocuklara ilk önce alarm cihazı ile davranış terapisi uygulandı. Davranış terapisine cevap vermeyen çocuklara desmopressin içeren oral ilaç veya burun spreyi verildi. pNE’li çocukların babalarının hayat kalite skorları (QoL) ve depresyon indekslerini belirlemek için Dünya Sağlık Örgütü QoL formları ve Beck Depresyon envanteri (BDE) kullanıldı. Toplam 47 pNE’li çocuğun [21 (%45) kız, 26 (%55) erkek] ebeveynleri kayıt altına alındı; tedavi öncesi ve tedavinin 6. ayında değerlendirildi. Çocukların yaş ortalaması 7. 4±2.5 yıldı. Alarm cihazları ile davranış tedavisi 29 çocukta (%61.7) başarılı oldu. Ayrıca, 18 çocuğa (%38.3) oral/nazal desmopressin verildi. Tüm tedavilere refrakter olan sadece 3 erkek vardı. Babaların yaş ortalaması 29 .0±2.2 yıldı. Babaların BDI puanları çocuk tedavisinden önce ve sonra sırasıyla 17.3±9.8 ve 15.7±9. 2 idi (p<0. 001). Sonuç olarak, pNE’li çocukların babalarında depresyon skorları yüksekti. Tedavi yöntemleri ile pNE’li çocuk babalarında BDE skorları geliştirebileceği sonucuna varıldı.