Investigation of the Attitudes of Public and Private Sector Employees to Participate in Physical Activity

Kamu ve Özel Sektör Çalışanlarının Fiziksel Aktiviteye Katılmaya Yönelik Tutumlarının İncelenmesi

Abstract

The aim of this study is to determine the attitudes of the employees with intense work tempo regarding participation in physical activity and to give suggestions about the results obtained in order to gain the habit of participating in physical activity. Descriptive method was used in this study which was designed according to quantitative research model. 396 participants participated in the study. “Personal Information Form” and “Cognitive Behavioral Physical Activity Questionnaire” were applied to the participants. T-test, One Way ANOVA and Post Hoc test statistics were used to analyze the data. According to the findings of the study, a significant difference was observed in the sub-dimension of the scale's expectation of outcome according to the gender variable, while no statistically significant difference was observed in the marital status, occupational status and age variables. There were statistically significant differences in self-regulation and personal barriers subscales of Cognitive Behavioral Physical Activity Questionnaire in terms of income status and educational status variables. As a result, it was found that in the participation of regular physical activity, males expect more results than women. Age and marital status did not affect participation in the activity, but it was determined that education level and income level affected their participation in regular physical activity. According to the results of the research, it is seen that employees participate in regular physical activities, whether public or private sector, with some restrictions. It is concluded that employees who want to participate in activities but fail to develop strategies to overcome these limitations have different expectations from regular physical activities.

Özet

Bu araştırmanın amacı; yoğun iş temposuna sahip çalışanların fiziksel aktiviteye katılıma dair tutumlarının tespit edilmesi ve fiziksel aktiviteye katılma alışkanlığı kazandırmak amacıyla elde edilen sonuçlara dair önerilerin verilmesidir. Nicel araştırma modeline göre tasarlanan bu araştırmada, betimsel yöntemden yararlanılmıştır. Araştırmada 396 katılımcı yer almıştır. Katılımcılara, “kişisel bilgi formu” ve “Bilişsel Davranışçı Fiziksel Aktivite Ölçeği” uygulanmıştır. Verilerin analizinde t-testi, One Way ANOVA ve Post Hoc test istatistiklerinden yararlanılmıştır. Elde edilen araştırma bulgularına göre, cinsiyet değişkenine göre ölçeğe ait sonuç beklentisi alt boyutunda anlamlı bir farklılık görülürken, medeni durum, meslek durumu ve yaş değişkenlerinde ise istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Gelir durumu ve öğrenim durumu değişkenlerinde ise Bilişsel Davranışçı Fiziksel Aktivite Ölçeği’ne ait öz düzenleme ve kişisel engeller alt boyutlarında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar görülmüştür. Sonuç olarak düzenli fiziksel aktiviteye katılımda, erkeklerin kadınlara oranla daha fazla sonuç beklentisi içerisinde oldukları, yaş ve medeni durum değişkenlerinin aktiviteye katılıma etki etmediği ancak öğrenim durumu ve gelir düzeyinin, düzenli fiziksel aktiviteye katılma durumlarını etkilediği tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, kamu ya da özel sektör olsun, çalışanların düzenli fiziksel aktivitelere katılma durumlarında bazı kısıtlamalar ile karşılaştırkları görülmektedir. Aktivitelere katılmak isteyen ancak bu kısıtlamaları aşmak için stratejiler geliştirmekte başarısız olan çalışanların, düzenli fiziksel aktivitelerden farklı beklentileri olduğu sonucuna ulaşılmıştır.