Pulmoner tromboemboli: 42 olgunun retrospektif değerlendirilmesi

Özet

Bu çalışmada, kliniğimizde pulmoner emboli tanısı konan 42 olgu; semptomları, klinik ve laboratuvar bulguları ve tedavi şekilleri açısından retrospektif olarak değerlendirildi. Olguların ortalama yaşı 45.7 ± 14.7 yıl olup, 22'si kadın, 20'si erkekti. Emboliye hazırlayıcı faktör olarak derin ven trombozu (DVT) ve majör abdominal cerrahi ilk sırayı aldı. Dispne ve plöretik göğüs ağrısı en sık görülen semptomlar oldu. Olguların 6 (%14.2)'sında akciğer grafisi normaldi. En sık görülen radyolojik bulgular plevral sıvı bulguları, diyafragma yüksekliği ve infiltrasyon olarak saptandı. Olguların 36 (%85.7)'sına ventilasyon/perfüzyon sintigrafisi uygulandığı görüldü. Yirmi olguda (%55.5) yüksek olasılıklı, 6 olguda (%16.7) orta olasılıklı, 10 olguda (%27.8) düşük olasılıklı defekt saptandı. Inisial arteryel kan gazı bakılabilen 38 olguda (%90.4), %34.2 oranında hipokapni, %52.3 oranında hipoksi saptandı. Laboratuvar bulguları içinde %30.9 oranında transaminaz ve laktikdehidrogenaz (LDH) yüksekliği saptandı. D-dimer testi 3 olguya yapılmıştı. DVT incelenen 36 olgunun (%85.7) 9 (%25)'unda DVT tespit edildi. Eko kardiyografi 14 (%33.3) olguya yapılmıştı. Olguların 38 (%90.5)'i standart heparinle, 4 (%9.5)'ü düşük molekül ağırlıklı heparinle tedavi edildi. Oral antikoagülan tedaviye geçiş ortalama 7 günde olmuştu. Bir olgu hastaneye yatırılışının ilk haftasında ölmüştü. Çalışmamız pulmoner emboli tanısında, olanaklar ölçüsünde elde edilen tüm bulguların, birlikte ve titizlikle değerlendirilmesi gerektiğini göstermiştir.