The evaluation of the diagnosis modality and treatment management of the tuberculosis patients who were followed in Eskişehir Tuberculosis Control Dispensary according to five years period

Eskişehir Verem Savaş Dispanseri'nde takip edilen hastaların beş yıllık aralarla tanı ve tedavi etkinliğinin değerlendirilmesi

Mustafa KOLSUZ,Sibel ERSOY,Nurhayat DEMİRCAN,Muzaffer METİNTAŞ,Sinan ERGİNEL,Füsun ALATAŞ,İrfan UÇGUN

Abstract

Tuberculosis control dispensary has an important role for preventing tuberculosis. In this study, we investigate the diagnosis modality and treatment management of tuberculosis patients, in 1990-1991, 1995-1996 and 2000-2001 years, according to 5 years interval. Study populations were 154, 235 and 171, respectively according to years. Extrapulmonary tuberculosis (EPT) rate were 22.1%, 23.4% and 21.1%, respectively. The patients who had relapse rate were 8.2%, 5.9% and 6.5%, respectively. The diagnosis of the patients, according to tuberculosis culture and histopatholigical methods, were made 47.1%, 60.0% and 72.3% in EPT and 59.1%, 67.2% and 71.1% in pulmonary tuberculosis, respectively. These rates were 56.5%, 66.4% and 71.3%, respectively in all patients. The treatment periods were 11.0 ± 0.22 months, 10.5 ± 0.18 months and 7.7 ± 0.16 months, respectively. 88.9%, 87.6% and 85.4% of the patients were treated successfully. The rates of the cured patients were 25.4%, 60.9% and 75.6%, respectively in pulmonary tuberculosis; the other ones we-re treatment completed. Finally, the diagnosis of the patients according to tuberculosis culture and histopatholigical methods were increasing in the years, but treated successfully patient's results were not increasing in these times. We think that, directly observed treatment short course strategy is mandatory for increasing the treatment success rate.

Özet

Tüberküloz ile mücadelede verem savaş dispanserleri önemli görevler yürütmektedir. Biz bu çalışmamızda dispanserimizin beş yıllık aralarla 1990-1991, 1995-1996 ve 2000-2001 yıllarına ait tanı ve tedavi yaklaşımlarını retrospektif olarak inceledik. Hasta sayısı yıllara göre 154, 235 ve 171 idi. Bunların yıllara göre %22.1'i, %23.4'ü ve %21.1'i ekstrapulmoner tüberküloz (EPT) idi. Nüks akciğer tüberkülozu olgularının oranı ise yıllara göre %8.2, %5.9 ve %6.5 olarak saptandı. Kültür ve histopatolojik yöntemlerle tanı koyma oranımız EPT olgularında yıllara göre %47.1, %60.0 ve %72.3 iken, bu oranlar akciğer tüberkülozunda %59.1, %67.2 ve %71.1 idi. Tüm olgularda ise bu oranlar %56.5, %66.4 ve %71.3 idi. Hastalara uygulanan tedavi süreleri 11.0 ± 0.22 ay, 10.5 ± 0.18 ay ve 7.7 ± 0.16 ay olarak saptandı. Hastaların tedavi sonrasında yıllara göre ilaçsız kontrole ayrılma oranları ise %88.9, %87.6 ve %85.4 olarak saptandı, ilaçsız kontrole ayrılan akciğer tüberkülozu olgularındaki kür oranları yıllara göre %25.4, %60.9 ve %75.6 olarak saptandı, diğer olguların ise tedaviyi tamamladığı tespit edildi. Sonuç olarak hastaların tüberküloz tanısında kültür ve histopatolojik yöntem kullanma oranında yıllar içinde bir artış gözlenirken, aynı başarı tedavi sonuçlarına yansımamıştır. Tedavi sonuçlarının iyileştirilmesinde doğrudan gözetimli tedavi uygulamalarına geçilmesinin önemli olduğunu düşünmekteyiz.