Journals / Solunum Hastalıkları / 2003 / Cilt: 14 - Sayı: 1
Diagnostic value of beta2-microglobulin level in pleural effusions and serum
- Journal
- Solunum Hastalıkları
- Pages
- 25–34
- DOI
- —
Abstract
This study aimed to investigate the contribution of ß2-microglobulin levels of pleural effusion and serum to the diagnosis of malignant and benign cases. In patient group; (total 70) mean age was 51 years and in control group (total 20) mean age was 33 years: We determined that ß2-microglobulin levels of pleural effusion and serum were increased in malignant diseases. When we compared the level of ß2-microglobulin of malignant diseases with benign diseases, there wasn't statistically significant difference between them. ß2-microglobulin levels of serum and pleural effusion of tuberculosis pleurisy with parenchymal infiltration were significantly higher than control group and the other diseases with a 1% error rate (p< 0.01). The highest pleural and serum ß2-microglobulin levels were measured in patients with pneumonia. When we take the limit level of serum and pleural effusion of ß2-microglobulin as 0.22 mg/dL, we found that the sensitivity in serum and pleural effusion was 23.1% and 80.8% respectively and specificity in serum and pleural effusion was 57.1% and 33.9% respectively in malignant diseases. For tuberculous pleurisy, sensitivity in serum and pleural effusion were 22.7% and 90.5% respectively, specificity in serum and pleural effusion were 20.7% and 4.4% respectively. As a conclusion determination of high level of ß2-microglobulin didn't make an extra contribution to differential diagnosis The high level of pleural effusion and sérum ß2-microglobulin can be a sign of excessive immun response. But we need more comprehensive studies in this subject.
Özet
Bu çalışmanın amacı, malign ve benign plörezi olgularında serum ve plevral sıvı (PS) ß2-mikroglobulin düzeyinin tanıya katkısını araştırmaktı. Çalışmaya toplam 70 hasta ile 20 kişilik kontrol grubu dahil edildi. Hasta grubunda ortalama yaş 51 yıl, kontrol grubunda ise 33 yıl idi. Malign hastalıklarda serum ve PS ß2-mikroglobulin değerlerinin artmış olduğu görüldü. Malign ve benign hastalıkların serum ve PS değerleri karşılaştırıldığında aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. Parankim infiltrasyonu olan tüberküloz (TB) plörezili hastaların serum ve PS ß2-mikroglobulin değerlerinin kontrol grubu ve diğer tüm hastalıklara göre %1 hata düzeyinde anlamlı olarak artış gösterdiği görüldü (p< 0.01 ). En yüksek serum ve PS ß2-mikroglobulin değerleri pnömonili hasta grubunda görüldü. Serum ve PS'de ß2-mikroglobulinin sınır değeri 0.22 mg/dL olarak alındığında malign hastalıklarda sensitivite serumda %23.1, plevrada %80.8; spesifisite ise %57.1 ve %33.9 olarak bulundu. TB plörezili hastalar için ise serumda sensitivite %22.7, plevrada %90.5; spesifisite de sırasıyla %20.7 ve %4.4 olarak bulundu. Sonuç olarak; serumda ve PS'de yüksek ß2-mikroglobulin değerlerini saptamak ayırıcı tanı için ek bir katkıda bulunmadı. PS ve serum değerlerindeki yükseklik abartılı bir immün yanıtın göstergesi olabilir. Ancak bu konuda daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.