The role of serum rifampicin level on antituberculosis treatment outcome

Müjgan GÜLER,ENİS MACİT,Bengü BAKDIK,Hüsamettin GÜL,Bülent ÇİFTÇİ,Halil YAMAN,Ebru ÜNSAL,YURDANUR ERDOĞAN,Şahan SAYGI

Abstract

Aim: In this study we aimed to determine the role of serum rifampicin (R) level on the sputum smear conversion and antituberculosis treatment outcome. Material and Methods: The study comprised 40 patients (avarage age 42.57 years) with new case pulmonary tuberculosis. Twenty of the patients-were smear positive whereas the other 20 patients were smear negative in the 3rd month of the treatment. Radiological findings were evaluated and 9 (45%) patients had limited and 11 (55%) patients had extensive disease in the smear positive group, whereas 14 (70%) limited and 6 (3Q%) extensive diseases were determined in the smear negative group. Patients received antituberculosis drugs in a directly observed treatment programme; iso-niazid (H): 5 mg/kg/day, R: 10 mg/kg/day, pyrazinamide (Z): 25 mg/kg/day, ethambutol (E): 15-25 mg/kg/day. All cases received R as 600 mg/day and serum R level was assessed by high performance liquid chromatography method. Results: Serum R levels of the cases were compared and serum R level was found as 8.43 Mg/mL in smear positive cases and 8.52 ug/mL in smear negative cases (p= 0.766). Serum R levels were found subtherapeutic in 7 of smear positive and 5 of smear negative cases. There was no significant difference between male and female for the serum R level (p= 0.268). Conclusions: We found serum R level lower in smear positive than the smear negative cases. However the difference was not statistically significant and further studies are needed.

Özet

Amaç: Çalışmamızda serum rifampisin (R) düzeyinin balgam yayma negatifleşmesi ve tedaviye cevaptaki rolünü araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya yeni olgu akciğer tüberkülozu tanısı almış 40 (ortalama yaş 42,57 yıl) hasta alındı. Olguların 20'si tedavinin üçüncü ayında yayma pozitif, diğer 20'si ise yayma negatif hastalardı. Radyolojik bulgular değerlendirildiğinde yayma pozitif olan 20 hastanın 9 (%45)'unda sınırlı hastalık, 11 (%55)'inde ise yaygın hastalık, yayma negatif olan diğer grupta ise 14 (%70) hastada sınırlı hastalık, 6 (%30) hastada ise yaygın hastalık mevcuttu. Hastalara standart tedavi protokolü doğrudan gözetimli tedavi yöntemiyle uygulandı; izoniazid (H): 5 mg/kg/gün, R: 10 mg/kg/gün, pirazinamid (Z): 25 mg/kg/gün, etambutol (E): 15-25 mg/kg/gün. Tüm hastalara standart olarak günde 600 mg/gün R tedavisi verildi ve tedavinin üçüncü ayında hastaların serum R düzeyi "High Performance Liquid Chromatography" yöntemi ile ölçüldü. Sonuçlar: Olguların serum R düzeyleri karşılaştırıldığında ise, yayma pozitif olgularda 8.43 ug/mL, yayma negatif olgularda ise ortalama serum R seviyesi 8.52 ug/mL olarak saptandı (p= 0.766). Serum R düzeyi yayma pozitif hastaların yedisinde, yayma negatif hastaların ise beşinde subterapötik düzeydeydi. Serum R düzeyi için erkek ve kadın cinsiyetleri arasında da anlamlı bir fark saptanmadı (p= 0.268). Yorum: Çalışmamızda tedavinin üçüncü ayında yayma pozitif olguların serum R düzeyi, yayma negatif olgulardan düşük bulunmuştur. Ancak istatistiksel olarak anlamlı değildi ve daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.