THE APPLICATION OF "NO-FLY ZONE" AND ITS LEGAL THEORY IN THE EXAMPLE OF LIBYA OPERATION

LİBYA OPERASYONU ÖRNEĞİNDE "UÇUŞA YASAK BÖLGE" UYGULAMASI VE HUKUKİ DAYANAĞI

Abstract

One of the most significant public acts named "Arabian Spring" which has an immediate effects in Middle East has arisen in Libya. The bloody period in Libya has caused a legal ground for international public interference and led to a consultation for "No-Fly Zone". After it has been perceived as a threat for peace and recognized that the cautions without force has not been sufficient for international peace, the interference and the application of no-fly zone in question has led upon the resolution no. 1973 which was taken by the Security Council. Although the application of no-fly zone can be perceived as a passive action, it is a highly probable case that can be turn into a military action. Accordingly it is possible to state that the resource for this application must be the 42th. article of the Charter of United Nations.

Özet

"Arap Baharı" adıyla bir anda Ortadoğu'yu etkisi altına alan halk hareketlerinin en önemli örneklerinden biri Libya'da yaşanmıştır. Libya'da gözler önüne serilen kanlı süreç, uluslararası toplumun müdahalesine gerekçe oluşturmuş ve "uçuşa yasak bölge" uygulamasına başvurulmasına neden olmuştur. Söz konusu müdahale ve uçuşa yasak bölge uygulaması, barışa yönelik bir tehdit algılamasının ve kuvvet kullanma içermeyen önlemlerin uluslararası barışı sağlamaya yeterli olmadığının görülmesinin ardından Güvenlik Konseyi tarafından alınan 1973 sayılı karara dayanmaktadır. Uçuşa yasak bölge uygulamasının hayata geçirilmesi, pasif bir eylem gibi görünmekle birlikte, askeri bir müdahaleye dönüşmesi kuvvetle muhtemel bir görünüm arz etmektedir. Dolayısıyla, bu uygulamanın dayanağının Birleşmiş Milletler Andlaşması'nın 42. maddesi olması gerektiğini tespit etmek mümkündür.