New Concepts and Strategies in Development

Abstract

This article discusses the conceptual and practical problems observed about development, and the reasons thereof. It is argued that a multi-dimensional approach to development was ignored and participation was conceptualized only from a functionalist-instrumentalist perspective when these concepts were articulated within the dominant discourse; thus social transformation for development purposes was achieved insufficiently. It is emphasized that, institutonal structures, political culture and the ideologies and interests of the actors in addition to neo-liberal policies, play their part in producing these conceptual and practical problems. This article suggests to adopt a critical-ethical approach, in which the capacities of combating inequalities and poverty define development and comprehensive capacity building activities are designed accordingly, including organization, empowerment and governance capabilities at micro and macro decision making and implementation levels. A set of recommendations are made for sociology and sociologists to identify, criticize and transform these problematic perceptions, structures and practices, starting with themselves.

Özet

Bu makale, kalkınmanın kavramsal ve pratik sorunlarını ve bunların nedenlerini tartışmaktadır. Sürdürülebilir insani kalkınma ve onun merkezinde yer alan katılımcılık yaklaşımları egemen söyleme eklemlenirken, kalkınmanın çok boyutluluğu göz ardı edilmiş ve katılım salt işlevselci-araçsalcı açıdan kavramlaştırılmış, böylece kalkınma yönünde toplumsal dönüşüm gerçekleştirilememiştir. Bunun nedenleri olarak makalede, neo-liberal politikalar kadar kurumsal yapıların, politik kültürün ve aktörlerin ideoloji ve çıkarlarının da etkili olduğu vurgulanmaktadır. Bu makalede önerilen, eleştirel-etik bir yaklaşım benimseyerek kalkınmayı öncelikle eşitsizliklerle ve yoksulluklarla mücadele etme kapasitesiyle tanımlamak, kapasite geliştirme çalışmalarını da bu tanıma göre, karar ve uygulama düzeylerinde örgütlenme, güçlendirme/ yetkilendirme ve yönetişim kapasitelerini içererek tasarlamaktır. Makale, sosyoloji ve sosyologların bu sorunlu algı, yapı ve pratikleri belirlemesi, eleştirmesi ve dönüştürülmesine kendilerinden başlamak üzere katkıda bulunabilmeleri için bir dizi öneri sıralamaktadır.