THE EXPERIENCES OF VIOLENCE-VICTIM WOMEN AFTER LEAVING A SHELTER

Abstract

This article aims to investigate the life experiences of victims of violence after they leave a women’s shelter. It also aims to examine how living in these shelters helps create new, violence-free lives for these women. This study employed qualitative research and held semi-structured interviews with 10 women who left two different shelters. These shelters were operated by local administrations of one of the metropolitan cities of Turkey. Using theoretical sample technique, we conducted interviews at 0–12 months after the participants’ departure. Most interviewees stated that they left the shelter with such feelings as sadness, fear, and anxiety. Although those women avoided voicing their shelter experiences in their social lives, in private, they continued to be friends with those they have met in the shelter. Two conclusions can be drawn. First, the biggest contribution of these shelters is that they imbue women with a sense of confidence and provide them the opportunity to have a new life. However, the major constraint of living in a shelter life is that the women are deprived of much needed economic support to begin their lives anew

Özet

Bu makalenin konusu kadın sığınmaevlerinden çıkan kadınların hayat deneyimleri ve bu bağlamda sığınmaevlerinin şiddetten uzak hayatlarında yarattığı etkilerdir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi uygulanmış olup, Türkiye'nin büyük şehirlerinden birinde yerel yönetimlere bağlı faaliyet gösteren 2 sığınmaevinden çıkmış toplamda 10 kadınla yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Araştırmada, grounded teori kullanılmış, bu bağlamda da teorik örneklem tekniği kullanılmıştır. Çalışmaya katılan kadınların büyük bir kısmının 0-12 ay öncesinde sığınmaevinden ayrıldığı tespit edilmiştir. Kadınlar ağırlıklı olarak üzüntü, korku ve endişe gibi duygularla sığınmaevinden ayrıldıklarını ifade etmişlerdir. Sığınmaevinden çıkan kadınların, toplumsal hayatta sığınak1 deneyimini dile getirmekten kaçınmalarına karşın, sığınmaevinde kurdukları arkadaşlık ilişkilerini devam ettirdikleri tespit edilmiştir. Sığınmaevinin katılımcılara, sığınmaevi sonrasındaki hayatlarında en büyük katkısının güven duygusu ve yeni bir yaşam olanağı sunması olduğu görülmüştür. Sığınmaevi sonrasındaki yaşamlarındaki en büyük sorunun ise ekonomik olarak destekten yoksun olmaları olduğu tespit edilmiştir