Accompanying Permut of Healthcare Professionals and its Applications (A Case off Dokuz Eylül University Hospital)

Türk Hukukunda Refakat İzni ve Uygulamadaki Yeri (Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi Örneği)

Abstract

To be a modern society there is a need of essential law regulation to provide obligation to employees who are in the work-life and their relatives in the need of care. As in the rest of the world, especially the improved living conditions and the spread of health services in Turkey have revealed the increase in the proportion of the aged population to the general population. The fact that we have a young population has begun to lose its reality due to the fact that it has increased the importance of old age and old age phenomenon. Today, changing family structures, economic and social developments, the participation of young people and women in the working life, the maintenance of the elderly people with reduced self-care issues is an important social problem. In our country, in 2011, with the amendment made to the Article 105 of the Civil Servants Law No. 657, the officer was obliged to allow up to six months of leave for the mother, father, spouse and children and siblings. In our study, from the moment when the relevant legal regulation came into force, the right to benefit ratio of employees of Dokuz Eylül University Hospital was determined on a yearly basis. In this way, it has been tried to determine how long the relatives of the staff working in a public health institution need to be accompanied by their relatives. In line with this data, the frequency, applicability and ease of application to the relevant legal regulations have been made and the age of the population has started to be determined and the need for the law has been determined.

Özet

Çalışma hayatında yer alan çalışanların, bakıma ihtiyacı olan yakınlarına karşı yükümlülüğünü yerine getirebilmesi için gerekli yasal düzenlemelerin yapılması çağdaş toplum olmanın gereğidir. Özellikle dünya genelinde olduğu gibi ülkemizde de iyileşen yaşam koşulları ve sağlık hizmetlerinin yaygınlaşması yaşlı nüfusun genel nüfusa oranında yaşanan artışı gözler önüne sermiştir. Yaşlı nüfus sayısında artışın ortaya çıkaracağı sorunlar günümüzde daha fazla tartışılmaya başlanmıştır. Günümüzde değişen aile yapıları, ekonomik ve sosyal gelişmelerle gençlerin ve kadınların çalışma hayatına katılması öz bakım yetileri azalan yaşlıların bakımı konusunu önemli bir sosyal sorun olarak karşımıza çıkarmaktadır. Ülkemizde de 2011 yılında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 105. maddesinde yapılan düzenleme ile memurlara bakıma muhtaç ana, baba, eş ve çocukları ile kardeşleri için aylık ve özlük hakları korunarak, altı aya kadar izin kullanabilmesi imkanı sağlanmıştır. Çalışmamızda ilgili yasal düzenlemenin yürürlüğe girdiği andan itibaren Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi çalışanlarının bu haktan yararlanma oranlarının yıllar bazında tespiti yapılmıştır. Böylece bir kamu sağlık kuruluşunda görev yapan kişilerin bakmakla yükümlü oldukları yakınlarının ne tür hastalıkları için ne kadar süre ile refakat ihtiyacı duydukları saptanmaya çalışılmıştır. Söz konusu veriler doğrultusunda ilgili yasal düzenlemeye başvuru sıklığı, uygulanabilirliği ve çalışanlara sağladığı kolaylıklar ile içinde bulunduğumuz dönemde, nüfusun yaşlanmaya başlamasıyla birlikte yasanın nasıl bir ihtiyacı karşıladığının tespiti yapılmıştır.