Effect of Kinesiology Taping in addition to Splint Therapy on Pain, Functional Condition, and Hand Grip Strength in Patients with Carpal Tunnel Syndrome

Karpal Tünel Sendromlu Hastalarda Splint Tedavisine Ek Olarak Verilen Kinezyolojik Bantlama Tedavisinin Ağrı, Fonksiyonel Durum ve El Kavrama Kuvvetine Etkisi

Abstract

Objective: This study aimed to evaluate the effects of added kinesiology taping treatment on pain, functional status, and hand grip strength in patients with carpal tunnel syndrome (CTS). Material and Methods: Eighty patients aged 18 years and over who were diagnosed with mild to moderate CTS by physical examination and electrophysiological findings were included in the study. Of these, 16 (20%) were males and 64 (80%) were females. Visual analogue scale (VAS), Boston KTS Questionnaire (BCTQ) and hydraulic hand dynamometer (Jamar) scores were used for the evaluation. The patients were randomly divided into two groups as splint (S) and Splint+Kinesiotape (SKT) treatment groups. Patients in the S group only received a volar-assisted splint in the neutral position. The patients were asked to wear the splints, especially during the night for three weeks. The SKT group was treated with kinesiology taping in addition to splinting. The taping process was repeated by the same person twice a week for three weeks. Results: The mean age of the patients was 47.0±11.4 for the S group and 50.2 ± 11.9 for the SKT group. In both groups, VAS, BCTQ-symptom severity scale (SSS), functional capacity scale (FDS), and hand dynamometer (kgf) measurements were statistically significant at three weeks post-treatment (p 0.05). Conclusion: In the conservative treatment of CTS, splint therapy has been shown to have a positive effect on VAS, BCTQ-SSS, BCTQ-FDS, and hand muscle strength. The superiority of splint therapy with kinesio taping, over splint therapy alone could not be demonstrated in the short-term

Özet

Amaç: Bu çalışmada karpal tünel sendromu (KTS) hastalarında kinezyolojik bantlama tedavisinin ağrı, fonksiyonel durum ve el kavrama kuvveti üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Fizik muayene ve elektrofizyolojik bulgularla hafif ve orta şiddette KTS tanısı konulmuş 18 yaş ve üzeri 80 hasta çalışmaya alındı. Hastaların 16’sı (%20) erkek, 64’ü (%80) kadındı. Değerlendirmede vizüel analog skala (VAS), Boston KTS Anketi (BCTQ) ve hidrolik el dinamometresi (Jamar) kullanıldı. Hastalar splint (S) ve splint + kinezyolojik bantlama (SKB) tedavi grupları olarak rastgele iki gruba ayrıldı. Sadece S grubundaki hastalara nötral pozisyonda ve volar destekli bir splint uygulandı. Hastalardan splintleri üç hafta boyunca özellikle geceleri sürekli ve gündüz mümkün olduğunca kullanmaları istendi. SKB grubuna ise splinte ek olarak kinezyolojik bantlama tedavisi uygulandı. Bantlama işlemi aynı kişi tarafından haftada iki kez üç hafta boyunca tekrarlandı. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması S grubu için 47.0±11.4, SKB grubu için 50.2±11.9 idi. Her iki grupta tedavi öncesiyle kıyaslandığında, tedavi sonrası 3. haftada VAS, BCTQ-semptom şiddet skalası (SSS), BCTQ-fonksiyonel kapasite skalası (FDS) ve el dinamometresi (kgf) ölçümlerinde istatistiksel anlamlı düzelme saptandı (p<0.01). Tedavi öncesiyle kıyaslandığında VAS, BCTQ-SSS, BCTQ-FDS ve el dinamometresi ölçümleri bakımından gruplar arasında istatistiksel anlamlı farklılık belirlenmedi (p˃0.05). Sonuç: KTS’nin konservatif tedavisinde splint tedavisinin VAS, BCTQ-SSS, BCTQ-FDS ve el kas kuvveti üzerine olumlu etkisi gösterildi. Splint ile beraber kinezyolojik bantlama uygulamasının sadece splint ile tedaviye kıyasla kısa dönemde üstünlüğü gösterilemedi.