Taper Training in Sport

Abstract

The aim of this study is to investigate the effects of taper training on the performances of athletes by examining the studies conducted on taper training. Qualitative research methods were used to interpret the studies on taper applications published between 1981-2018. Document analysis was used as data collection method and the obtained data were analysed by content analysis method. 1-4 weeks duration in taper is the most suitable period for optimal performance in sport. Taper has an effect of 7-14 days. When this period continues for another 14 days, significant performance improvement is achieved. As the training load is reduced during the taper, fatigue decreases, recovery occurs in shorter time and the performance of the athlete is improved. During the taper period training volume is reduced, the intensity is maintained or slightly reduced. By reducing the intensity, volume and/or frequency of training, a reduction in the load of the training occurs, as well. Careful planning of the reduction in the training volume minimizes the detraining effect. Following the taper training; blood volume, number of red blood cells, blood lactate, maximal heart rate, level of some hormone and enzyme levels, running economy and muscle glycogen stores of the athletes are increased. In conclusion; taper training contributes to improvement in athletic performance.

Özet

Bu çalışmanın amacı "taper” antrenmanlarla ilgili yapılmış çalışmaları inceleyerek bu antrenmanların sporcuların performansları üzerindeki etkisini araştırmaktır. 1981-2018 yılları arasında yayınlanan "taper" uygulamaları alanındaki çalışmaların derinlemesine incelenmesi ve yorumlanması için nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Veri toplama yöntemi olarak doküman analizi kullanılmış, elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. “Taper” uygulamalarında 1-4 haftalık sürenin optimal performans için en uygun olduğu rapor edilmiştir. Bu uygulamalar 7-14 gün arasında etkisini göstermekte, 14 gün daha devam ettiğinde sporcularda önemli performans gelişimi elde edilmektedir. “Taper” döneminde sporcuya uygulanan antrenman yükü azaldığı için yorgunluk azalmakta, toparlanma daha kısa sürede gerçekleşmekte ve sporcunun performansında gelişme olmaktadır. Antrenman hacmi bu dönemde düşürülmekte, antrenmanın şiddeti korunmakta ya da hafif bir artış olmaktadır. Antrenmanın yoğunluğu, hacmi ve/veya sıklığının azaltılmasıyla antrenmanın yükünde bir azaltma yapılmaktadır. Bunu yaparken sporcuda “detraining” etkisi göstermemesi için dikkatli olmak gerekir. “Taper” döneminde antrenman hacminde yapılan azaltmaların doğru planlanmasıyla “detraining” etkisi görülmeyecektir. “Taper” sonrası, sporcuların kan hacmi, kırmızı kan hücresi, kan laktat, maksimal kalp atım hızı, bazı hormon ve enzim düzeyleri, koşu ekonomisi ve kas glikojen depolarında bazı artışlar olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, “taper” antrenmanları sportif performansa katkıda bulunmaktadır.