Comfort in Old Age

Abstract

Being comfortable is something desired from birth onward and a goal to be achieved. A baby’s or a child’s stopping crying when taken on the lap or kissed when he/she hurts his/her knee, or an elderly person's expressing his/her relaxation when his/her hand is touched or when someone else sits next to him are the examples of being comfortable. Comfort, which is a significant need throughout life, is not a new concept in nursing; it is a basic requirement. Aging is a condition affecting the whole life of the elderly physically, psychologically, socially and economically. According to the Comfort Theory, which deals with all the physical, psychospiritual, sociocultural and environmental factors holistically, the aim of the nursing care is to meet the comfort requirements of the elderly. The basic elements of comfort theory form the basis for the conceptualization of nursing interventions aiming to provide comfort for the elderly. Identifying the needs of the elderly and planning and implementing appropriate nursing interventions to meet the elderly’s unmet needs should be among the care services a nurse is expected to provide. The nurse should identify the concept of comfort correctly in an older person and provide comfort both in the indoor or outdoor environment when the older person has pain, is at rest, and is at home, in a nursing home or under hospital conditions. In this sense, encouraging, strengthening and supporting elderly individuals through therapeutic outcomes make the provision of mental comfort easier. An elderly person who is relaxed, trouble-free and comfortable will recover faster, will be better rehabilitated or will pass away in a more peaceful atmosphere since he/she is able to better deal with the stress caused by the disease.

Özet

Konforlu olma doğumdan itibaren aranan bir durum ve ulaşılmak istenen bir hedeftir. Bebek kucağa alındığında, dizi yaralanan bir çocuğun öpüldüğünde ağlamasını kesmesi, yaşlı bir bireyin eline dokunulduğunda/ sessizce yanında oturulduğunda rahatladığını ifade etmesi birer örnektir. Yaşam boyunca anlamlı bir ihtiyaç olarak var olan konfor hemşirelikte yeni bir kavram değildir, temel bir gereksinimdir. Yaşlanma, fiziksel, psikolojik, sosyal ve ekonomik yönden yaşlı bireylerin tüm hayatını etkileyen bir durumdur. Fiziksel, psikosprituel, sosyokültürel ve çevresel tüm faktörleri bütüncül olarak ele alan konfor kuramına göre verilen hemşirelik bakımının hedefi yaşlı bireyler için konfor gereksinimlerinin karşılanmasıdır. Konfor kuramının temel öğeleri yaşlı bireyde konforun sağlanmasına yönelik hemşirelik girişimlerinin kavramsallaştırılmasına da temel oluşturur. Yaşlı bireylerin gereksinimlerinin tanımlanması ve karşılanamayan gereksinimlerine yönelik uygun hemşirelik girişimlerini planlayarak uygulaması ve değerlendirilmesi hemşirenin temel hemşirelik bakımı arasında yer almalıdır. Hemşire yaşlı bireyde konforu doğru olarak tanımlamalı, ağrılı durumlarda da, dinlenme sırasında da, evde, huzurevinde ya da hastanedeki koşullarda iç ve dış çevrede konforu sağlamalıdır. Bu anlamda teröpatik sonuçlarla yaşlı bireylerin cesaretlendirilmesi, güçlendirilmesi, desteklenmesi, fiziksel olarak rahatlatılması ile zihinsel konforun sağlanması kolaylaşır. Rahat, sıkıntısız, konforlu yaşlı daha çabuk iyileşecek, hastalık stresi ile daha iyi baş ederek, daha iyi rehabilite olacak ya da daha huzurlu ölecektir.