İzmir iç körfezi'ne dökülen derelerin Daphina magna straus, 1820 ile sediment toksisitesi

Sediment toxicity of streams flow through the inner part of İzmir bay with Daphnia magna straus, 1820

Abstract

The aim of this study is to screen the sediment toxicity of streams that flow into the inner part of Izmir Bay by using the water flea Daphnia magna Straus as a test organism. The toxic contents of collected sediments were elutriated by pure water. The lethal toxicity of elutriates were evaluated by using the 192- h acute toxicity test. Immobilization was used as indices in acute tests. Survival age at first reproduction, number of brood produced and the number of young per adult were used as indices in chronic test. According to acute test results calculated LC50 (192-h) were 79.025% 57.321%, 81.603%, for Melez, Halkapınar, Manda streams respectively. The diluted elutrates were of Bornova Stream were the most toxic among the others as LC50 (1.5 hour) 67.273%. D. magna were exposed to sub-lethal dilutions of sediment elutriates and the results show that all of elutriates produced positive effects (hormeosis). Results of this study showed that, screening the toxicity of polluted waters by using D. magna gives better and more meaningful results to predict the pollution of surface waters.

Özet

İzmir İç Körfezi’ne dökülen derelerin Daphnia magna Straus, 1820 ile sediment toksisitesi. Bu çalışmanın amacı İzmir Körfezi’ne dökülen derelerin sediment toksisitesini su piresi Daphnia magna kullanarak izleyebilmektir. Toplanan sedimentlerin toksik içeriği saf su ile elüsyondan sonra belirlenmiştir. Elusyonların letal toksisitesi 192-s akut toksisite testi ile belirlenmiştir. Akut testlerde hareketsizlik indis olarak kullanılmıştır. Kronik testlerde hayatta kalma, ilk üreme günü, anaç başına yumurta ve yavru sayıları indis olarak kullanılmıştır. Akut test sonuçlarına göre LC50 (192-s) değerleri yaklaşık olarak Melez, Halkapınar, Manda dereleri için %79.025, %57.321, %81.603 olarak hesaplanmıştır. Bornova deresi diğer istasyonlarla karşılaştırıldığında, belirlenen LC50 (1.5 saat) %67.273 değeri ile daha toksik bulunmuştur. Sub-letal sediment elusyonu seyrelmelerine maruz bırakılan D. magna testi sonuçları ise tüm elusyonların pozitif etki yarattığını göstermiştir (hormeosis). Bu çalışmada elde edilen veriler D. magna kullanılarak yüzey sularının kirliliğinin daha iyi ve anlamlı bir şekilde belirlenebileceğini göstermektedir.