Molecular Characterization of Alfalfa(Medicago sativa L.) Populations Collected From West Mediterranean Coastal Zone

Batı Akdeniz Sahil Kuşağından Toplanan Yonca (Medicago sativa L.) Populasyonlarının Moleküler Karakterizasyonu

Abstract

Molecular markers are widely used to determine the level of genetypicvariation in Medicago species and populations. In this study, superior alfalfagenotypes collected from 26 different locations of 13 districts of Antalyaprovince in the Western Mediterranean Coastal Zone were reproduced via clonalmethod. 15 different SSR primers were used to determine the similarities amonggenotypes at molecular level. SSR primers yielded polymorphic bands at a rate of99.7 %. According to research results; alfalfa genotypes were divided into 2 maingroups and 4 sub-clusters. In the first main group genotypes were divided intotwo sub-clusters at 60 % similarity level while second group were divide two sub-clusters at 65 % level. Similarity coefficient changed between 0.58 and 0.88among genotypes. The nearest genetic similarity was detected between Kas-2 and Variety-1. On the other hand, Gazipaşa-1 and Kumluca-2 genotypes were found to be the most distant genotypes. The results of the study revealed a widegenetic variation in the genotypes collected from Western Mediterranean CoastalZone

Özet

Medicago tür ve populasyonlarında moleküler markırlar kullanılarakgenotipik varyasyon seviyesini belirlemek yaygın olarak kullanılmaktadır. Buçalışmada; Batı Akdeniz sahil kuşağında yer alan, Antalya iline ait 13 ilçede, 26farklı lokasyonda, doğal vejetasyondan toplanan üstün yonca genotipleri klon yöntemi ile çoğaltılmıştır. Elde edilen 26 genotip ve 2 standart çeşidinaralarındaki benzerlikler, Basit Tekrarlı Sekanslar (SSR) moleküler analiz tekniğiyle, 15 adet primer kullanılarak belirlenmiştir. SSR primerlerinin % 99,7'si polimorfik bant vermiştir. Araştırma sonucunda; kümeleme analizi sonucuoluşan dendograma göre yonca genotipleri 2 ana ve 4 alt gruba ayrılmıştır.Birinci ana grup % 60, ikinci ana grup ise % 65 seviyesinde kendi içerisinde iki alt gruba ayrılmıştır. Benzerlik katsayıları 0.58-0.88 değerleri arasında değişimgöstermiştir. En yakın genetik benzerlik Kaş-2 ve Çeşit-1 arasında bulunurken, en uzak ise Gazipaşa-1-Kumluca-2 genotipleri arasında bulunmuştur. Elde edilen bu sonuca göre Batı Akdeniz sahil kuşağından toplanan yonca genotipleriarasında genetik olarak önemli bir varyasyonun olduğu tespit edilmiştir