The Relationship Between Emotional Intelligence and Ethical Decision Making in School Administrators

Abstract

In this study, the relationship between emotional intelligence levels of school administrators and their ethical decision making was investigated. This study, which uses the relational screening model, which is one of the quantitative research methods, was implemented on the school administrators on the European side of Istanbul in the 2017-2018 academic year. Simple random sampling method was preferred for sample selection. According to the simple random sampling method, every element of the universe constituting the universe has an equal chance to participate in the study. Therefore, the statistical value given to each individual is the same (Arıkan, 2004). On the basis of volunteering, 404 school administrators participated in the specified universe and the school principal and vice principals were evaluated as school administrators. In the research, personal information form questionnaire, Emotional Intelligence Scale and Ethical Decision Making Scale were used. According to the results obtained from the study, a low but statistically insignificant relationship was found between the emotional intelligence of school administrators and ethical decision making. However, as the level of awareness of emotional intelligence sub-dimensions of school administrators increased, the level of ethical decision making increased. It was observed that there was no relationship between the sub-dimensions of awareness, emotional use and regulation of emotions and ethical decision making levels of others. The results obtained were discussed and interpreted in the light of the literature. In line with the results obtained, suggestions are presented for both researchers and practitioners.

Özet

Bu çalışmada okul yöneticilerinin duygusal zekâ düzeyleri ile onların etik karar vermeleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı bu çalışma, 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında, İstanbul Avrupa yakasındaki resmi okul yöneticileri evreni üzerinde uygulanmıştır. Çalışmada okul müdürleri ile birlikte, müdür yardımcıları da okul yöneticisi olarak ele alınıp araştırmaya dahil edilmişlerdir. Örneklem seçiminde basit tesadüfü örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Basit tesadüfi örnekleme yöntemine göre; evreni oluşturan her elemanın çalışmaya katılma şansı eşittir. Dolayısıyla her bireye verilen istatistiksel değer aynıdır (Arıkan, 2004). Araştırmaya gönüllülük esasına göre, belirtilen evren içerisinden, 404 okul yöneticisi katılmıştır. Veriler, elektronik ortamda katılımcılara yollanmış ve SPSS programı ile sayısallaştırılıp yorumlanmıştır. Araştırmada kişisel bilgiler formu anketi, Duygusal Zekâ ölçeği ve Etik Karar Verme Ölçeği kullanılmıştır. Etik Karar Verme Ölçeği, örnek olay yöntemi ile özgün olarak oluşturulmuştur. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre; okul yöneticilerinin duygusal zekâsı ile etik karar vermeleri arasında düşük düzeyde, ancak istatistiksel olarak anlamlı olmayan bir ilişki bulunmuştur. Bununla birlikte, okul yöneticilerinin duygusal zekâ alt boyutlarından duygularının farkında olma düzeyleri arttıkça, etik karar verme düzeylerinin de arttığı görülmüştür. Başkalarının duygularının farkında olma, duygu kullanımı ve duyguları düzenleme alt boyutları ile etik karar verme düzeyleri arasında herhangi bir ilişkinin olmadığı görülmüştür. Elde edilen sonuçlar alanyazın ışığında tartışılmış ve yorumlanmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda hem araştırmacılar hem de uygulayıcılar için öneriler sunulmuştur.