Journals / PTT Hastanesi Tıp Dergisi / 2001 / Cilt: 23 - Sayı: 1

Survival in supraglottic laryngeal cancer

Supraglottik larenks kanserlerinde sağkalım

Pages
7–11
DOI
—

Abstract

Objectives: We evaluated five-year survival in patients who underwent surgery for supraglottic larynx carcinoma with midline and lateral localization. Patients and Methods: A total of 121 patients (3 women, 118 men; mean age 54 years; range 31-75 years) who underwent surgery for supraglottic larynx carcinoma was retrospectively evaluated. The lesions were divided into two groups as midline epiglottic and lateral aryepiglottic and five-year survival rates were determined. TNM classification was made according to the 1988 AJCC criteria on postoperative histopathologic examination. Statistical analyses were made using the Fisher's test. Results: The patients underwent total laryngectomy (n=51 ) and supraglottic partial laryngectomy (n=70). A total of 119 neck dissections was performed. The localization of the lesions was midline epiglottic in 96 patients (79.3%) and lateral aryepiglottic in 25 patients (20.6%). Regional recurrence and recurrence at the primary site were encountered in 17 (14.1%) and seven patients (5.7%), respectively. Regional recurrence occurred more frequently on the undissected side. A significant difference was detected between midline epiglottic (71.8%) and lateral aryepiglottic (40%) lesions in terms of five-year survival (p<0.05). Conclusion: Lateral localization of supraglottic larynx carcinoma represents a worse prognosis. Bilateral neck dissection should be considered for control of recurrence in supraglottic laryngeal carcinoma.

Özet

Amaç: Orta hat ve lateral yerleşimli supraglottik larenks karsinomu nedeniyle ameliyat edilen olgularda beş yıllık sağkalım araştırıldı. Hastalar ve Yöntemler: Kliniğimizde ameliyat edilen supragiottic larenks kanserli 121 hasta (3 kadın, 118 erkek; ort. yaş 54; dağılım 31-75) retrospektif olarak incelendi. Lezyonlar orta hat epiglottik ve lateral ariepiglottik plika olmak üzere sınıflandırıldı ve beş yıllık sağkalım oranları araştırıldı. TNM sınıflandırması 1988 AJCC kriterlerine göre ameliyat sonrası histopatolojik incelemeyle yapıldı. İstatistiksel değerlendirmede Fisher testi kullanıldı. Bulgular: Elli bir olguda total, 70 olguda supraglottik larenjektomi uygulandı. Toplam 119 boyun diseksiyonu yapıldı. Doksan altı olguda (%79.3) lezyonun orta hat epiglottik yerleşimli, 25'inde (%20.6) lateral ariepiglottik yerleşimli olduğu görüldü. On yedi hastada boyun nüksü (%14.1), yedi hastada primer alanda nüks (%5.7) gözlendi. Bölgesel rekürens sıklıkla boyun diseksiyonu uygulanmayan tarafta görüldü. Orta hat yerleşimli lezyonlar (%71.8) ile lateral yerleşimli lezyonlar (%40) arasında beş yıllık sağkalım açısından anlamlı farklılık gözlendi (p<0.05). Sonuç: Supraglottik larenks tümörlerinde lateral yerleşim prognozun daha kötü olacağını gösterir. Bu bölge lezyonlarında iki taraflı boyun diseksiyonu lokal-bölgesel hastalığın kontrolü için gereklidir.

Keywords: Larinjektomi,Kombine tedavi uygulaması,Glottis,Larinks neoplazmları,Neoplazm nüksü, lokal,Sağkalım oranı,Radikal boyun diseksiyonu