Termination in psychotherapy: A case report which consists of the difficulties in termination phase

Abstract

In this paper, the termination phase in psychotherapy is discussed and a case report of a psychotherapy process which consists of difficulties in the termina- tion phase is presented. The personality structure of this case displays high- level borderline organization, a diagnosis of major depression according to Axis I and histrionic personality disorder, and schizoid personality features according to Axis II of the Diagnostic and Statistical Manual (DSM-IV). For this patient, individual art psychotherapy with psychodynamic orientation was used. In the first year of the psychotherapy process, the patient ideal- ized and reflected needs for ideal motherhood/self-object by developing a positive transference for the therapist. The utilization of art therapy (painting) can function as a container that holds traumatic and chaotic inner lives of the patient. It can serve as a means for a dyadic relationship with painting therapy and thereby allow repairing narcissistic structure and overall im- provement of well-being. In this individual study, depressive symptoms were resolved through fulfilling the patients need of self-object. However, in later stages when patient realized the limits of the therapy/therapist, a feeling of disappointment occurred and it revealed the patients struggle of separation- individualization and desire to terminate the psychotherapy process. At the same time, this process triggered the patients efforts to perceive herself as an individual. In the third year, the patient terminated the psychotherapy process without even informing the therapist. The outburst was considered an acting out response. To validate our assessment, the patient returned one year later to complete the process by interview with the therapist. In this case, the pa- tients object relationships, difficulties about the separation, and the effects of psychotherapy that continued after completing the process were presented. Key words: Personality disorders; psychodynamic art psychotherapy; termination.

Özet

Bu makalede, psikoterapide sonlanma süreci ele alınmakta ve sonlanma aşamasında zorluklar içeren bir olgu tartışılmaktadır. Makalede sunulan olgu, üst düzey sınır kişilik örgütlenmesi içinde yer almakta, DSM-IV I. eksende majör depresyon, II. eksende histrionik kişilik bozukluğu ve şizoid kişilik özellikleri göstermektedir. Olgunun psikoterapisinde psikodinamik yönelimli bireysel sanat psikoterapi yöntemi kullanılmıştır. Psikoterapinin ilk yılında, danışan terapiste karşı olumlu bir aktarım geliştirerek terapisti idealize etmiş ve ideal anne/kendilik nesnesi gereksinimini yansıtmıştır. Sanat psikoterapisinin kullanılması (resim), danışanın travmatik ve kaotik içsel yaşantıları için taşıyıcı bir kap işlevi sağlamıştır. Danışanın yaptığı resimler, terapi ilişkisinde bir araç oluşturmuştur. Resim yapma yoluyla danışanın yetersizlik duygularının onarımına ve kendini geliştirebilmesine olanak sağlanmıştır. Bu aşamada, terapistle özel bir bağ kurulması, danışanın kendilik nesnesi ihtiyacının doyurulmasına ve depresif belirtilerin azalmasına yol açmıştır. Ancak ilerleyen aşamada terapinin/ terapistin sınırları fark edildiğinde hayal kırıklığı oluşmuş, ayrılmbireyselleşme çatışmasının açığa çıkmasıyla, danışan bir yandan psikoterapide kalmak diğer yandan da ayrılmak istemiştir. Aynı zamanda bu süreç danışanın kendini ayrı bir birey olarak görmeye yönelik çabalarını da başlatmıştır. Üçüncü yılın sonunda danışan planlandığından erken psikoterapiyi sessizce terk etmiş, olumsuz aktarım yeterince çalışılamamış, ancak bir yıl sonra terapistle görüşmeye gelerek süreci tamamlayabilmiştir.