Proliferatif Diabetik Retinopatide Kombine Tedavi Olarak İntravitreal Bevacizumab ve Panretinal Fotokoagülasyon

Intravitreal Bevacizumab and Panretinal Photocoagulation as Combined Treatment in Proliferative Diabetic Retinopathy

Abstract

Objective: To document proliferative control of fluorescein angiography in diabetic retinopathy after intravitreal bevacizumab and hemiretinal photocoagulation, compared to a complete panretinal photocoagulation in the contralateral eye. Material and Methods: Patients with bilateral and symmetrical proliferative diabetic retinopathy without history of previous treatment were included. The right eye received intravitreal bevacizumab and a single session of 800 scattered laser spots. The left eye underwent a full 1,600 laser panretinal photocoagulation. Angiography was performed monthly for 6 months to document inactivity of the diabetic retinopathy. Statistical significance in between eyes of persistent angiographic activity, time of reapplication and also number of retreatments with panretinal photocoagulation were analyzed using T-tests set as p<0.05.Results: 109 patients were enrolled. In the first month, 16.6% of right eyes presented activity, compared to 34% of left eyes (p<0.05); the difference was statistically significant up to the 4th month. In the 5th and 6th months, the activity in both eyes was not statistically significant. The median time of reapplying laser in the right eyes was 112 days, compared to 65 days in the left. In the first four months, the left eye was retreated 3 times more than the right eye.Conclusions: Applying bevacizumab with half panretinal photocoagulation is more effective in inactivating the proliferative diabetic retinopathy, compared to a full panretinal photocoagulation up to the 4th month. Adding bevacizumab accelerates the time of inactivity in the angiography, avoids up to twice the time for reapplying laser and is 3 times less likely to be retreated

Özet

Amaç: Diabetik retinopatide intravitreal bevacizumab ve hemiretinal fotokoagülasyon tedavisinin, diğer gözde uygulanan tam panretinal fotokoagülasyona göre floresein anjiografide proliferatif kontrolünün ortaya konulmasıdır.Gereç ve Yöntem: Daha önce herhangi bir tedavi hikayesi olmayan, bilateral ve simetrik proliferatif diabetik retinopatili olgular çalışmaya dahil edildi. Sağ göze intravitreal bevacizumab ve tek seansta 800 atım lazer uygulandı. Sol göze ise 1600 atım tam panretinal fotokoagülasyon uygulandı. 6 ay boyunca her ay diabetik retinopatinin inaktivasyonunun gösterilmesi için anjiografi yapıldı. Dirençli anjiografik aktivite, tekrar uygulama zamanı ve ayrıca panretinal fotokoagülasyon tedavi sayıları açısından gözler arasındaki farklar, istatistiksel anlamlılık ölçütü p<0.05 alınarak T-testi ile analiz edildi.Bulgular: 109 hasta çalışmaya dahil edildi. İlk ayda, sağ gözlerin %16.6'sında, sol gözlerin %34'ünde aktivite vardı (p<0.05); bu fark 4. aya kadar istatistiksel olarak anlamlıydı. 5. ve 6. aylarda her iki gözde aktivite istatistiksel olarak anlamlı değildi. Sağ gözlerde ortalama tekrar lazer uygulama zamanı 112 günken; sol gözlerde 65 gündü. İlk dört ayda sol göz, sağ göze göre 3 kat daha fazla tedavi edildi.Sonuç: İlk 4 aya kadar, proliferatif diabetik retinopatinin inaktifleştirilmesinde, yarım panretinal koagülasyon ile beraber bevacizumab uygulaması, tam panretinal koagülasyon uygulamasına göre daha etkilidir. Bevacizumabın eklenmesi, anjiografide inaktivite oluşumunu hızlandırmakta, tekrar lazer uygulama zamanını iki kata kadar uzatmakta ve 3 kat daha az yeniden tedavi gerekmektedir